5 februari 2014

Echte communicatie



Een punt maken

In een televisie-interview met RTVKatwijk zei burgemeester Wienen (CDA) dat het College van B&W niet “handig” had geopereerd door het voorstel voor het Cultuurhuis vlak voor de verkiezingen te lanceren. Naar zijn zeggen willen politieke partijen dan “een punt maken”. Persoonlijk vind ik dit een ergerniswekkende uitspraak die een bepaalde denkwijze blootlegt die kenmerkend is voor de oude politiek. En de kwestie Cultuurhuis is inderdaad een duidelijk voorbeeld waarbij die kenmerken glashelder naar voren komen.


Onhandig

B&W heeft hier samen met de belangengroep van de winkeliers in de Princestraat in alle stilte een plannetje uitgedacht om het Andreasplein vol te bouwen met een publiekstrekker. In die filosofie hoort ook dat men de Zwaaikom definitief de nek omdraait want dat zou maar ten koste gaan van de omzet in de Princestraat. Vervolgens werd dit gedachtegoed door een aantal externe bureaus in een Masterplan geboetseerd. Daarna was het de bedoeling om het verhaal even handig en efficiënt door het besluitvormingskanaal en door de strot van de bevolking te duwen. Helaas ging dit mis en dat kwam dus blijkbaar doordat het College niet “handig” genoeg was en niet omdat het een slecht voorstel is.

Politiek = Marketing

Politiek draait dus niet om een open, eerlijk of principieel inhoudelijk verhaal. Het heeft in die visie meer te maken met handige marketing, manipulatie of verkooptechniek. Bovendien gaat men er daarbij als vanzelf van uit dat de Gemeenteraad buiten de verkiezingstijd minder kritisch is. Men vindt het blijkbaar normaal dat politieke partijen zich in de verkiezingstijd meer gelegen laten liggen aan de mening van de kiezer en dat ze in een andere periode ook heel andere meningen zouden kunnen hebben.

De participatiemaatschappij moet van twee kanten komen

KiesKatwijk is het helemaal met de burgemeester eens dat de casus Cultuurhuis laat zien dat er niet professioneel gehandeld is. Dat heeft vooral met de inhoud van het voorstel en met de procesgang daarvan te maken en veel minder met onhandige timing. Het ligt ook aan het feit dat een inspraakritueel aan het einde van een besloten traject niets met participatie te maken heeft. Gebrek aan professionaliteit blijkt ook uit het feit dat men niet in staat is om van eigen fouten te leren. Het project Duinvallei is namelijk weer op precies dezelfde wijze georkestreerd. Samen met de projectontwikkelaar plannetjes uitbroeden en de discussie daarover zo lang mogelijk buiten de openbaarheid houden. En in het besluitvormingsproces de gemeenteraad via kleine stapjes de fuik inlokken totdat men niet meer terug kan. Het publiek komt aan het einde van de rit aan de beurt als alle beslissingen genomen zijn. Er rest dan nog een rituele inspraakdans die als een wassen neus te kwalificeren is.


Echte communicatie

Als KiesKatwijk het voor het zeggen zou hebben dan zouden we in ieder geval voor de belangrijke onderwerpen die er toe doen, en daar zijn zowel de projecten Duinvallei als de inpassing van de N206 een prima voorbeeld van, al zeer vroegtijdig met inwoners en hun vertegenwoordigers communiceren. Je kunt de denkkracht van burgers benutten, en je kunt de dilemma’s die er zijn in die dialoog prima open op tafel leggen en daar over brainstormen met burgers. En dan wel uiteraard in het openbaar. Je kunt ook prima uitleggen waarom je een bepaalde beleidslijn wilt volgen. Tenminste, zolang je geen verborgen doelstellingen hebt die je liever niet wilt openbaren. Zo is democratie bedoeld.

KiesKatwijk is voor meer openheid


Wijkraden zijn in dit verband belangrijke platforms, maar alleen als ze werkelijke legitimiteit hebben, actief en communicabel zijn en representatief voor de wijkachterban. Als je burgers niet als idioten of als tegenstanders ziet maar als medespelers krijg je al snel heel andere verhoudingen dan in de huidige omstandigheden. Nu zien we toestanden waarin een ouderwetse bovenmeester in een soort vijftiger jaren benadering de meute probeert dom te houden of voor of achter zijn karretje probeert te spannen. Dat gebeurt bijvoorbeeld door het manipuleren van de informatiestroom. De inhoud van het persbericht van deze week onder de titel “Katwijk werkt aan betere bereikbaarheid” is daar weer een treffend voorbeeld van. Er komt een besloten klankbordgroep die over wat franjes en bijzaken maar niet over de inhoud mag meepraten. Ze vergaderen eens per twee maanden. En vervolgens komen de nu al bekende maar nog geheime plannen van de projectontwikkelaar en B&W over Duinvallei pas na de verkiezingen in de openbaarheid. Op dat moment gaat men roepen dat ondertunneling van de N206 echt niet betaalbaar is en dat er in dat gebied minstens 400 huizen in voornamelijk hoogbouw moeten komen.



Kierewiet

De oude politiek denkt blijkbaar echt dat u van lotje getikt bent. Slechts eens in de vier jaar hebt u bij de verkiezingen de kans om een duidelijk signaal af te geven met betrekking tot hoe u over dit soort zaken denkt. Benut die kans op 19 maart a.s.. Andere politiek vraagt nieuwe mensen.

Lees ook dit artikeltje dat aardig weergeeft welke nieuwe bestuurlijke praktijk wij voorstaan: Link


1 opmerking:

  1. Zeer interessant artikel op Gemeente.nu. Sluit aan op mijn stelling dat onze huidige partijpolitiek, als controle op het bestuur, failliet is. Vernieuwing zullen we helaas niet zien, omdat die vanuit de politiek zelf moet worden geinitieerd, want die is te veel gehecht aan de eigen positie. Daarbij ontbreekt in het algemeen nu eenmaal het inzicht, of zelfs het intellect, om zich daadwerkelijk om de primaire taak - het behartigen van het belang en welzijn van de inwoners - in te zetten. Zoals in de Amerikaanse juryrechtspraak, zouden leden van de gemeenteraad bij toerbeurt moeten worden aangewezen (wel voldoen aan enkele minimale kwaliteitseisen), en daarvoor ontslagbescherming moeten genieten - en volledig door de gemeente in hun tekort aan inkomen moeten worden gecompenseerd.

    BeantwoordenVerwijderen

Social Icons


Featured Posts