24 april 2014

De Rijnlandroute




Deze keer iets over de Rijnlandroute. De meest recente stand van zaken is dat de provincie Zuid-Holland een provinciaal inpassingsplan (OPIP) heeft gepresenteerd waarop iedereen, dus ook de lezer van dit proza, een bezwaarschrift kan indienen. Zo’n bezwaarschrift wordt om onduidelijke redenen een “zienswijze” genoemd. In feite is dit provinciale inpassingsplan precies hetzelfde als een gemeentelijk bestemmingsplan en is de juridische positie van de gemeente Katwijk t.o.v. het OPIP te vergelijken met die van een burger die bezwaren heeft tegen een bestemmingsplan van een gemeente. De positie is die van een bezwaarmaker, waarbij het overheidsorgaan naar eigen goeddunken beslist over het al dan niet gegrond verklaren van de bezwaren c.q. het al dan niet veranderen van de plannen. Als de bezwaren en/of ideeën van de reclamant van tafel worden geveegd staat voor deze nog de juridische weg open om het gelijk te halen. Net zoals bij de plannen voor woningbouw op Valkenburg heeft men echter voor de plannen rond de Rijnlandroute de Crisis- en Herstelwet tevoren van toepassing verklaard en dat beperkt de mogelijkheden om juridisch verhaal te kunnen halen.

De voorgeschiedenis

Dit zou een lang verhaal worden als we het hele beleidstraject tot in de puntjes uit de doeken zouden willen doen en alle aspecten en de verbanden met alle er mee verbonden nevenprojecten in beeld zouden willen brengen. Ik acht het overigens niet onmogelijk dat die geschiedenis in de toekomst nog wel eens gaat worden uitgezocht in het kader van een Raadsonderzoek of Raadsenquête. Laat ik het daarom voor dit moment laten bij mijn gekleurde selectie uit het rijke repertoire van gebeurtenissen. Ik zou trouwens niet eens het hele verhaal kunnen vertellen omdat niet alles in het openbaar is besproken en ook niet alles is vastgelegd of voor inzage beschikbaar.

Van belang is dat het College op een gegeven moment tot een afspraak of deal met de provincie is gekomen over een bepaalde aanpak, uitvoeringswijze, kostenplaatje en kostenverdeling van deze weg. Het gaat dan om het deel van de Rijnlandroute dat tussen de Torenvlietbrug en de verkeerslichten bij de afslag naar de N441ligt. Daar houdt zoals bekend de scope van de Rijnlandroute op en wordt de verbouwing en opwaardering tot snelweg van deze provinciale N206 opeens een Katwijks gemeentelijk project. Daar komt dus geen OPIP maar wordt de zaak heel anders aangepakt. Ik kan op dit aspect ook niet verder ingaan maar ik wil u niet onthouden dat ik dit als een waanzinnig slechte aanpak beoordeel die de Katwijkse belastingbetaler ook nog eens goud kost.


Het OPIP is een ramp voor Katwijk

We concentreren ons dus nu even op de Tjalmaweg die een Tjalma-snelweg moet worden via de OPIP. Op een bepaald moment heeft het College met de provincie afgesproken dat de Tjalmaweg bovengronds wordt aangelegd en is er een bepaalde kostenverdeling met de provincie afgesproken. Daarbij zijn onder andere versoberingen/bezuinigingen/verslechteringen aan de Tjalmaweg nieuwe stijl afgesproken zodat er wat geld richting het Katwijkbinse deel van de N206 kon worden geschoven, zonder dat de provincie echt in de buidel hoefde te tasten. Hiermee is de vorige raad (onder protest, maar daar koopt u niets voor) akkoord gegaan en heeft ze de vele miljoenen die wij moeten meebetalen aan de Rijnlandroute afgegeven aan de provincie. Alleen Hart voor Katwijk en de PvdA hebben tegengestemd. Anderen zoals Gemeentebelangen hebben alleen tegengesputterd maar hebben toch gehoorzaam (onder aanroeping van allerlei drogredenen) voor het voorstel van het College gestemd.

Hiermee hebben we destijds onze onderhandelingspositie opgeblazen en waren we afhankelijk van de luimen van de provincie. Uiteindelijk heeft dit geresulteerd in het OPIP dat helaas voor Katwijk c.q. Valkenburg een buitengewoon slecht en schadelijk verhaal is. Het is niet minder dan een ramp voor de gezondheid en leefbaarheid durf ik wel te beweren. En dus gaat de gemeente Katwijk nu een zienswijze c.q. bezwaarschrift indienen. Ik weet al wat de provincie daar mee gaat doen. Ze veegt er de broek aan af, zoals ze ook met de andere wensen en verlangens van de gemeente Katwijk heeft gedaan. De reden ? Gedeputeerde de Bondt (VVD) heeft geen cent over c.q. beschikbaar voor de Katwijkers, want ze heeft die centjes al weggegeven aan Leiden en Voorschoten. En ze wil so wie so niets veranderen, want ze moet full speed vooruit om de volgende provinciale verkiezingen te kunnen halen met een tastbaar resultaat.

De rol van KiesKatwijk

Nadat de vorige gemeenteraad van Katwijk zoals hiervoor beschreven ons geld en onze onderhandelingspositie had weggegeven heeft KiesKatwijk met hulp van anderen er hard aan gewerkt om het issue van de N206 op de publieke en politieke agenda te krijgen. Daarin is onder andere getamboereerd op de noodzakelijke ondertunneling van de N206 ter hoogte van Katwijk aan de Rijn. Voor de snelle Tjalmaweg hebben wij in ons verkiezingsprogramma een volledig verdiepte ligging genoteerd. Dat is volkomen logisch omdat de provincie een paar honderd meter verderop bij Stevenshof ook voor deze optie heeft gekozen.

Deze heisa die we in de verkiezingstijd hebben veroorzaakt heeft in ieder geval geleid tot aanvullende eisen en wensen in de Raad voor de Rijnlandroute die, dus nadat men eerder in meerderheid akkoord was gegaan met de bovengrondse inpassing, nog op 4 februari en op 4 maart aan de provincie per brief zijn meegedeeld. Dit ondanks hevig tegenstribbelen vanuit het oude college, dat blijkbaar behoorlijk tevreden was met de uiterst beroerde inpassing die men in het onderhandelingsspel met de provincie destijds uit het vuur gesleept had. Het werd een ontluisterende vertoning in de gemeenteraad toen Wethouder Udo een wensenlijstje vanuit de Raad gedicteerd kreeg. Helaas, het was allemaal “too late and too little” zoals ik destijds als inspreker al concludeerde.

De raadsvergadering van 10 april

In de raadsvergadering van 10 april heb ik een historisch overzicht gevraagd van alle eisen en wensen die in de loop der tijd door Katwijk m.b.t. de Rijnlandroute zijn geformuleerd. En ik heb daarbij gevraagd aan te geven in hoeverre aan deze eisen en wensen is tegemoet gekomen. Dit overzicht is recent binnengekomen en het begint in de tijd op 4 februari van dit jaar. De situatie daarvoor heeft men wijselijk niet in beeld gebracht. Op zichzelf ben ik echter ook heel blij met dit overzicht omdat het prima overzichtelijk weergeeft hoe slecht het provinciale voorstel is. U kunt ook zien dat de gemeenteraad nu als wens of eis heeft dat de Tjalmaweg op 2 meter onder het maaiveld wordt aangelegd. Dat is dus heel iets anders dan het ambitieniveau van eind 2013 !

Hier kunt u dit overzicht downloaden: Link

Verder heb ik gevraagd om een aparte bijeenkomst van de gemeenteraad om met elkaar te komen tot een strategie voor de toekomst op dit dossier. Dat het bezwaarschrift wordt ingediend is prima, maar waar het werkelijk om gaat zijn de stappen daarna en het doel dat we met elkaar trachten te bereiken !

De fout in het verleden was dat we een inherent zwak college dat weinig gemotiveerd was om het onderste uit de kan te halen op pad hebben gestuurd. Die kwamen vervolgens thuis met een slecht resultaat en daarna heeft de raad dat geslikt. Men schrok wakker toen het kwaad al geschied was. Er zijn nog steeds kansen om resultaten te bereiken, maar dat vergt een uitgekiende en slimme strategie die niet geschikt is om te worden uitgevoerd door juffershondjes of mooi- of meepraters. Basisvoorwaarde is dat er eerst consensus is in de raad over de koers en het einddoel.  En pas daarna sturen we een vertegenwoordiger van het College het veld in wat ons betreft.

Ik heb wat extra aandacht voor die koers proberen te krijgen door er bij te vermelden dat wat mij betreft zo’n strategiebepalende vergadering van de Raad best vertrouwelijk gehouden mag worden. De vergaderingen van B&W zijn bijvoorbeeld standaard vertrouwelijk. Voor de Raad zou moeten gelden dat vertrouwelijk vergaderen tot de hoge uitzonderingen moet behoren. Ik denk dat iedereen wel snapt dat het in gezamenlijk overleg bedenken of afspreken van een strategie om de provincie beentje te lichten beter niet op TV kan worden uitgezonden. Ik ben dus niet van mijn geloof gevallen.

Op 24 april (vanavond) vind de definitieve besluitvorming plaats over de Katwijkse zienswijze op de inpassingsplannen van de provincie. Als zich daar interessante ontwikkelingen voordoen meld ik die weer t.z.t. op deze plaats.

Als u onze Nieuwsbrief eerder wilt ontvangen via de mail, geef dan uw e-mailadres op via kieskw2014@gmail.com 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Social Icons


Featured Posts