6 juni 2014

Angst en betutteling, of durf en kansen bieden ?



De raadsvergadering van 5 juni had twee belangrijke punten op de agenda, ten eerste de afsluiting van de Tramstraat in Katwijk en ten tweede het Masterplan Katwijk aan Zee.

Over een profeet die brood (of knip) eet.

Wat het eerste punt betreft was ik oprecht verbaasd dat de gehele gemeenteraad, met uitzondering van KiesKatwijk, het plan om nader (papieren) onderzoek te doen naar de afsluiting van de Tramstraat ondersteunde. In de vorige nieuwsbrief is uitgebreid aandacht gegeven aan dit onderwerp. Laat ik volstaan met de constatering dat ik niet begrijp hoe de algehele verkeerssituatie kan verbeteren als je voortaan nog maar twee aanvoerwegen naar de Boulevard hebt in plaats van drie. Ik kan daar nog aan toevoegen dat als je het zoveelste externe onderzoek laat uitvoeren je beter een open vraagstelling kunt hanteren. Ga niet eerst een oplossing bedenken om vervolgens aan een bureau te vragen de argumenten te leveren waarom dat toch zo’n goed plan is. Die bureaus knutselen natuurlijk net zo lang met hun spreadsheets en verkeersmodelletjes tot het goede antwoord er uit komt. “Wiens brood men eet, wiens woord men spreekt”. Het medicijn (de zg. knip) is hier volgens ons in ieder geval erger dan de kwaal. De mensen langs de sluiproute Noordeinde => Zuidstraat => Koninginneweg wens ik veel sterkte.

Het Masterplan

KiesKatwijk heeft m.b.t. het tweede onderwerp puntsgewijs de hierna volgende overwegingen en argumenten op tafel gelegd. We hebben ten eerste iets gezegd over de gang van zaken c.q. de procesgang, vervolgens kwamen de inhoudelijke keuzen die door het College in het Masterplan zijn gedaan aan bod. En tenslotte hebben we naar voren gebracht dat we onze gemeentelijke inspanningen en belastinggelden niet alleen maar aan de Princestraat moeten spenderen. En dat we de kans moeten benutten om ook de Zwaaikom ‘tot wasdom te brengen’. Daar hebben we een amendement[1] over ingediend dat gesteund werd door de volledige oppositie. Helaas is die per definitie in de minderheid.

1)   Opmerkingen over de procedure
Het oude College heeft in eerste instantie via een “Shock and Awe” tactiek geprobeerd het integrale verhaal door de besluitvorming te loodsen. Dat offensief is vastgelopen in het fijne woestijnzand van de publieke opinie.

Daarna heeft een meerderheid in de oude Raad, mede met het oog op de verkiezingen, besloten om niets meer over het Masterplan te zeggen, en om dan eerst maar de bewoners aan het woord te laten. Tegelijkertijd heeft het oude College niets gedaan om de locatie Voorstraat-West voor een Cultuurhuis c.q. voor “een bibliotheek met een zaaltje” veilig te stellen. Waarschijnlijk omdat men er op inzet om via een tweede aanval op het Andreasplein alsnog die locatie te bezetten. In het Masterplan staat namelijk nog steeds dat er een “trekker” op het Andreasplein moet komen !

Vervolgens heeft het College 90% van de inhoud uit het Masterplan (die onderdelen die grote weerstand oproepen)  verwijderd (cultuurhuis, andreasplein, parkeren bewoners, verkeersstructuur) en presenteert dus een lege huls die alleen nog maar over detailhandel gaat. De naam Masterplan is daarom misleidend en de conclusie is dat het College de strategie heeft veranderd. Het grootscheepse integrale offensief is blijkbaar vervangen door een soort guerrilla- of salamitactiek.



We bespraken dus op 5 juni geen Masterplan maar vooral een detailhandelsplan, een beetje dezelfde aanpak als destijds bij de publieksavond in het Anker.

Deze hele gang van zaken laat duidelijk zien waar het College het zwaartepunt legt in het beleid. Het gaat vooral over winkeliers en hun belangen en andere zaken zijn daarvan een afgeleide. Het cultuurhuis is nooit gepresenteerd als iets dat op zichzelf van waarde is voor de bevolking, maar moest vooral een trekkersfunctie vervullen om de omzet in het winkelcentrum te bevorderen. Ook bij de invulling van het Andreasplein ging het hierom. En nog steeds staat in dit Masterplan dat er een ‘trekker’ op het Andreasplein dient te komen. Het feit dat het bewonersparkeren geheel vergeten was in de aanloop is ook een duidelijk symptoom van waar de focus heeft gelegen in de beleidsvoorbereiding.

KiesKatwijk formuleert het algemeen belang breder. Natuurlijk is het in ieders belang dat we een levendig centrum hebben met een interessant en nuttig aanbod van voorzieningen, zowel van publieke als van particuliere aard. Maar wij vinden dat het evenwicht een beetje zoek is en dat het belang van de bewoners, die overigens alle publieke voorzieningen met elkaar betalen, in dit zogenaamde Masterplan onderbelicht wordt.


2)  Opmerkingen over de inhoudelijke keuzen

De keuze die men maakt in dit detailhandelsplan met de titel Masterplan is “terugtrekken en het te verdedigen gebied verkleinen”. Daarbij gaat het er blijkbaar vooral om het bestaande te behouden en alle verandering tegen te houden.

KiesKatwijk is daar om tenminste drie redenen op tegen:

i)     Het voldoet niet aan de hoofddoelstelling om een centrum te creëren dat passend is voor een gemeente van 70.000+ inwoners (en de regio). Met andere woorden het geheel past niet bij het voorheen gekozen ambitieniveau en het past niet bij de omvang van de al gedane investeringen (parkeergarage) en de nog te plegen investeringen. Als we werkelijk op de terugtocht zijn dan is KiesKatwijk niet genegen om nog meer overheidsgeld in het centrum te steken.

ii)   De strategie is contraproductief en leidt naar alle waarschijnlijkheid tot het tegenovergestelde resultaat dan dat men nastreeft. Anders gezegd, “aanval is de beste verdediging”, maar de conserverende aanpak van het College leidt tot uitschakeling van concurrentie. De winkelhuren zullen daardoor kunstmatig hoog blijven. Dit leidt in het beste geval tot handhaving en mogelijk zelfs inkrimping van het nu reeds eenzijdige assortiment aan winkels. De neerwaarts gerichte spiraal ligt vervolgens op de loer.

iii)  We vinden het onverstandig dat de kansen die er liggen niet worden benut. Het College gaat de facto met dit beleid ingrijpen in het vrije economische verkeer. De argumentatie daarvoor is niet onderbouwd door keiharde feiten of cijfers. In feite is het een beleid dat gebaseerd is op angst en risicomijding waar wij gehoopt hadden op meer verbeeldingskracht en enige durf.

Innovatie en grensverleggend denken was vroeger geen probleem in Katwijk
3)   Het perspectief van KiesKatwijk

a)   Wij gunnen Katwijk een eigen “Koopgoot” die daarnaast kan werken als een magneet voor het hele centrum. We redeneren vooral vanuit het belang van de inwoners, en het is duidelijk dat die grote prijs stellen op een aantrekkelijke en levendige Zwaaikom, met zowel horeca als detailhandel en misschien wel een bibliotheek en een weekmarkt.

b)   In het centrum moeten we nu de parkeergarage gerealiseerd wordt veel meer de nadruk gaan leggen op het belang van de fiets. Met een fietsbrug over de Berghaven van de Hoornes naar de Zwaaikom kan deze route ook als poort naar het centrum functioneren. Er moet meer van Oost naar West worden gedacht als andersom. Het hele centrumverhaal is echter gebouwd op de parkeergarage als kurk en grote redder van het centrum, dat is dus denken van West in de richting van Oost. We moeten echter niet op één paard wedden want dan komen we misschien van een kouwe kermis thuis. Recent wetenschappelijk onderzoek toont aan dat het belang van parkeren en het belang van de automobilist voor het overleven van winkelcentra grotelijks overschat wordt. Ik heb de collega’s daar wat documentatie[2] over verstrekt[3].

c)   KiesKatwijk wil in het Masterplan het gebied Noordeinde-Zwaaikom bij het centrum winkelgebied trekken en in het verlengde daarvan straks stimulerende maatregelen treffen. Daarbij kan gedacht worden aan roltrappen om de toegankelijkheid te verbeteren, een stopverbod op het Noordeinde en bredere trottoirs aldaar om de doorloop te bevorderen. De Voorstraat mag van ons van Noordeinde tot Badstraat geheel autovrij worden gemaakt, etc.

d)   Wij hebben daarom in samenwerking met anderen een amendement op het Masterplan opgesteld dat voorkomt dat we vanuit een tunnelvisie alleen maar West-Oost blijven denken en die een opening biedt om de zaak wat meer “out-of-the box” te benaderen.  Of in dit geval beter gezegd die het ook mogelijk maakt de denkrichting Oost-West te kunnen benutten.

Het CDA, de SGP en de christenunie hadden echter niet het lef om hierin mee te gaan. Men verschool zich achter oude rapportjes en zogenaamde deskundigen en wilden liever niet zelf het gezonde verstand gebruiken. Een gemiste kans.

2 opmerkingen:

  1. Deze reactie is verwijderd door de auteur.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Het blind beschermen van de Badstraat/Voorstraat/Princestraat middenstand ten koste van andere economische initiatieven is niets minder dan corruptie. Daar hoeft niet altijd geld voor onder de tafel te worden doorgeschoven.

    BeantwoordenVerwijderen

Social Icons


Featured Posts