28 november 2015

“Het Hart voor Holland”: Omgevingsvisie 2040



In de vorige aflevering van deze blog hebben wij u kond gedaan van het feit dat er een concept-omgevingsvisie ligt die betrekking heeft op de regio Leiden. We hebben ook duidelijk gemaakt hoe belangrijk dat stuk is voor ieders toekomst. Er is nog maar weinig grond in deze contreien en je kunt net zoals dat voor een euro geldt ook elke meter grond maar één keer uitgeven. U heeft ook begrepen dat het enige stuk grond in onze directe omgeving, dat enige omvang heeft en dat wat voorstelt, en waar nog wat te kiezen is, het grondgebied van het voormalig Vliegkamp Valkenburg is. Dat gebied is erg belangrijk omdat zowel de kansen als de bedreigingen van die omgevingsvisie zich hier het duidelijkste manifesteren.

Pineut

Als de bestemming woningbouw gehandhaafd blijft zijn we de pineut. Het is het enige gebied in onze hyper verstedelijkte omgeving waar je nog iets van de horizon kunt zien en waar het nog een beetje groen is. Als we ook dat gebied gaan verstenen dan betekent dat een enorme aantasting van de leefbaarheid. KiesKatwijk heeft in het verleden een rapportje gemaakt over dat gebied waarin een rationele vergelijking en afweging wordt gemaakt op 15 criteria tussen de opties woningbouw en een alternatieve bestemming, waarbij werkgelegenheid en een open en groen landschap centraal staat. Op al deze punten blijkt woningbouw minder te scoren dan het alternatief. In de nota wordt het onderstaande plaatje ook onderbouwd en uitgelegd. In de bijlage van het rapport kunt u de redeneringen en beoordelingen nalezen en daarna desgewenst uw eigen afwijkende oordeel vormen. Misschien een leuk gezelschapsspel in deze donkere dagen.


Geldelijk gewin als leidmotief

Het enige motief voor woningbouw in dit gebied is dat de grondeigenaar, nota bene een overheidsbedrijf, er cash uit wil slaan. Mooier kan ik het niet maken. Geldelijk gewin is natuurlijk geen goed motief om huizen te bouwen of om een uitleggebied te verstenen. En door de crisis is het trouwens inmiddels niet meer mogelijk om hier geld uit te slepen. Er zijn hele hoge kosten gemoeid met het woonrijp maken van de zompige polders en die kosten zijn niet meer terug te verdienen. Zeker niet met het type woningbouw waar momenteel uitsluitend nog een markt voor bestaat. Commerciële projectontwikkelaars doen dit soort projecten daarom nu niet meer.

Ondernemertje spelen

Het merkwaardige feit doet zich voor dat het overheidsbedrijf RVB bereid is om de woningbouwplannen in de rol van gebiedsontwikkelaar op eigen risico door te zetten, ook als dat op niet-marktconforme condities zou moeten plaatsvinden. Dat zou kunnen betekenen dat de grond gratis wordt weggegeven om de plannen maar door te kunnen zetten. Waarom ? Gewoon omdat het kan en omdat de eigen carrière daarmee een boost kan worden gegeven. En ook omdat het gewoon leuk is om ondernemertje te spelen op kosten van de belastingbetaler.

Gelukkig heeft het ministerie van Financiën hier vooralsnog een stokje voor kunnen steken. Het plannetje zou namelijk verboden staatsteun impliceren en daar komt gezeur van. Onderdeel van de plannen vormde ook het op grote schaal vermijden van belastingen en het in een Bv’tje wegzetten van het project.  Op die manier kan de volksvertegenwoordiging er geen grip op krijgen en kunnen de zaken in achterkamertjes worden beklonken. Allemaal oude ego-politiek, waar we toch inmiddels wel genoeg van zouden moeten hebben gezien de hoge prijs die de belastingbetaler daar voor heeft moeten betalen, b.v. in de corporatiewereld en in de bankenwereld.


Maatschappelijk belang centraal

Het gaat er echter niet alleen om dat de samenleving enorme schade gaat ondervinden van de achterhaalde plannen op het Vliegkamp Valkenburg. Schade in directe financiële zin of schade op allerlei aspecten van leefbaarheid, die overigens ook in geld gewaardeerd zouden kunnen worden. Nee, het is ook nog eens zo dat er enorme kansen zouden worden gemist. KiesKatwijk roept al jaren dat het Vliegkamp Valkenburg veranderd kan worden in een banenmotor, zonder dat dit hoeft te leiden tot schade aan landschap en natuur. Laatstelijk heeft die kans zich gemanifesteerd als het Unmanned Valley initiatief dat maatschappelijk gezien uiterst lucratief en buitengewoon haalbaar lijkt. Elders hebben we daar meer over geschreven ( LINK ), en ook in de voorgaande blog zijn we hier op ingegaan. 

Omgevingsvisie als kans

Het is duidelijk dat de Omgevingsvisie een enorme kans biedt om de huidige ruimtelijke bestemming van het Vliegkamp Valkenburg te corrigeren. De woningbouwplannen zijn achterhaald, en niet de grondeigenaar maar het democratisch gekozen openbaar bestuur bepaalt waar dat gebied het beste voor bestemd kan worden. De uitslag van een Maatschappelijke Kosten-Batenanalyse is op voorhand duidelijk en ligt in de lijn van ons eerder geciteerde rapport onder de titel “Kansen benutten, een fiasco voorkomen”. Hoogwaardige kennisintensieve bedrijvigheid, die complementair is op wat er reeds in de regio aanwezig is, kan prima gecombineerd worden met optimaal behoud van het open landschap. De vliegveld infrastructuur moet daartoe in stand blijven en die is ook nodig voor een Unmanned Valley van wereldklasse. Dat biedt ook kansen voor bedrijven die gerelateerd zijn aan de luchtvaartsector. Heel veel mooier kun je het niet krijgen met Estec, TNO en meerdere universiteiten in de directe nabijheid.


Manifest

Je zou dus verwachten dat de deskundigen die de concept-omgevingsvisie in elkaar hebben gesleuteld deze kans gegrepen zouden hebben. Als je zo’n beleidsstuk gaat opstellen dat bepalend moet zijn voor een periode van minstens 25 jaar dan ligt het voor de hand dat je met een blanco stuk papier begint. Die indruk wordt wel gevestigd, en er wordt ook een poging gewaagd maar helaas is het niet helemaal gelukt. Ik kom daar in een volgende aflevering op terug. Men heeft als startpunt vier eigenschappen van de regio genomen die men graag wil vasthouden of versterken. Geheel ten onrechte worden dat “waarden” genoemd en het betreft de volgende vier begrippen: open, mooi, compleet en sterk. Deze uitgangspunten zijn vastgelegd in het “Manifest voorhet metropolitane gebied Leiden dat als startnotitie voor de Omgevingsvisie heeft gediend.


Diagnose juist

De diagnose in dat stuk is overigens juist en komt bekend voor. Over de compleetheid kun je van mening verschillen. De regio is ruimtelijk gezien een min of meer onsamenhangend geheel, men spreekt van “fragmentatie”. In oudere beleidsstukken werd wel van een postzegelplanologie of “versnippering” gesproken. Daarnaast zijn de bekende maatschappelijke problemen of uitdagingen benoemd zoals duurzaamheid, leefbaarheid, bereikbaarheid en waterbeheersing. Het is zonder twijfel heel verstandig om als regio met die onderwerpen aan de slag te gaan. De gemeenten hebben gewoon te weinig schaalgrootte om een deuk in een pakje boter te kunnen slaan en er moet bovendien ook een samenhangend beleid voor de hele regio ontstaan. Dat is de discussie dus niet. De regionale Omgevingsvisie is een prima initiatief.


Levert de omgevingsvisie de juiste antwoorden ?

De discussie is wel of de analyse juist en compleet is en of de goede oplossingen bij de vigerende problemen of uitdagingen zijn gezocht en gevonden. De discussie is ook of hierbij het algemene belang voldoende uit de verf gaat komen en of niet allerlei (commerciële) deelbelangen de boventoon gaan voeren. Verzuipt het verhaal in de mooie woorden en goede bedoelingen ? Gaat het gezonde verstand overwinnen, en wordt het een open proces waar de kwaliteit van het argument gaat overwinnen en dat concrete oplossingen en beleid gaat opleveren ? Of wordt het een machtsspel waarbij partijen en personen met allerlei vormen van macht en invloed (al dan niet in de bekende achterkamertjes) de uitkomsten naar een maatschappelijk gezien minder gewenste uitkomst gaan manoeuvreren ? Krijgt het volk en de volksvertegenwoordiging echte invloed of worden ze slecht misbruikt om een voorgekookt verhaal af te stempelen en te legitimeren ? 


Daarover de volgende keer in de derde aflevering van deze feuilleton meer. Dan zoomen we in op de bedreigingen die er op de proceskant dreigen.

Jaap Haasnoot 

25 november 2015

Regionale Omgevingsvisie: kans of bedreiging voor Katwijk ?



Ver van het bed ?

In de Katwijkse gemeenteraad wordt donderdag 3 december gesproken over de Omgevingsvisie die in onze regio in de maak is. De titel van dit belangrijke beleidsstuk is “Het Hart van Holland; omgevingsvisie 2040”. Ik durf wel te beweren dat er nauwelijks Katwijkers zijn die zelfs maar een vermoeden hebben dat dit verhaal boven de markt hangt. Momenteel wordt er achter de schermen door een tiental gemeenten, waaronder de gemeente Katwijk, aan gewerkt. De gemeente Leiden is de trekker van het project. 

De kust

Toedeledokie

De gemiddelde burger is trouwens na deze zinnen meteen al afgehaakt. Het jargonwoord “omgevingsvisie” ademt een oneindige saaiheid en abstractheid en het begrip heeft ook een enorm “ver van het bed gehalte”. Denkend aan “Hart van Holland” ziet de gemiddelde burger brede rivieren van beleidspaperassen traag door oneindig vergaderland gaan. Toedeledokie denkt de burger, ze zoeken het maar uit en het zal mijn tijd wel duren, ik neem nog een biertje.

Rond de A44


Biertje op de goede afloop

Eerlijk gezegd heb ik alle begrip voor die benadering omdat dit in veel gevallen de beste strategie is. Niet in alle gevallen dus, en in dit geval ben ik van mening dat hier zelfs een kwestie speelt die van het allerhoogste belang is voor alle inwoners van de streek. Dat geldt zeker ook voor alle Katwijkers. Het belang strekt zich ook uit tot de volgende generaties want als we de zaken nu niet goed regelen zitten zij straks op de blaren. Daar moet iedereen dus het fijne van weten en eigenlijk moet je je daar ook mee kunnen bemoeien. Ik daag daarom iedereen uit om deze blog tot het einde uit te lezen. Na afloop kunt u dan alsnog dat biertje op de goede afloop nemen (op eigen kosten uiteraard). Ik leg eerst even uit wat een Omgevingsvisie is en daarna geef ik het grote belang van dit beleidsstuk aan voor elke Katwijker of inwoner van de regio.

Wikipedia is your friend

De meeste mensen zullen wel weten wat een bestemmingsplan is. Dat is een beleidsstuk met de kracht van wet dat aangeeft waar wel of niet gebouwd mag worden. Het legt ook vast waar andere ruimtelijke functies mogelijk zijn, zoals sportvelden of bedrijfsterreinen. En bovendien staat het bestemmingsplan barstensvol met voorschriften en eisen waar al die ruimtelijke functies aan moeten voldoen. Er zal vast wel een betere definitie van een bestemmingsplan zijn maar de wijsneuzen verwijs ik gemakshalve naar Wikipedia.

Timmeren zonder De Ladder

Het bestemmingsplan wordt door gemeenten gemaakt en het is gebaseerd op de Structuurvisie. Dat is eenvoudig gezegd een bestemmingsplan dat voor de hele provincie geldt. Voor de provincie Zuid Holland is dat een stuk onder de titel “Visie Ruimte en Mobiliteit”. Daarin is bijvoorbeeld bepaald dat er op het voormalig Vliegkamp Valkenburg een woonlocatie moet worden gevestigd. Dat is vele jaren geleden tussen allerlei belanghebbenden zo “geritseld” en daarna via die structuurvisie in het beleid vastgetimmerd. Het woningbouwplan is heden ten dage volledig achterhaald en is overigens ook regelrecht in strijd met de hoofdregel van het ruimtelijke ordeningsbeleid die bekend staat als “De Ladder Voor duurzame Verstedelijking”.

AZC hoort niet in uitleggebied

Die regel stelt dat het verboden is om in een uitleggebied (zoals het Vliegkamp Valkenburg) te gaan bouwen voordat alle mogelijkheden in binnenstedelijke gebieden zijn uitgeput. Je moet dus eerst in de regio alle bruikbare grond binnen de reeds bebouwde gebieden benutten en allerlei voormalige industriegebieden e.d. (transformaties) die niet meer als zodanig nodig zijn hebben volgebouwd. Daarom heeft KiesKatwijk zich ook verzet tegen het plan om een permanent AZC te bouwen in het uitleggebied Kooltuin/de Mient, dat vlak naast het voormalig vliegkamp ligt. In Katwijk waren er elders geen mogelijkheden. Het is echter absoluut zeker dat er elders (in de regio) nog in voldoende mate bruikbare gronden zijn te vinden voor een AZC. Dat is niet onderzocht en dat is wel een wettelijke eis. Dat muisje krijgt dus nog een staartje. Het zoveelste voorbeeld van onprofessioneel handelen in de gemeente Katwijk, in dit geval gedekt door een gemeenteraad die in meerderheid gevangen zat in emotiepolitiek.


De Omgevingswet

Binnenkort kunt u alles vergeten wat u over bestemmingsplannen en andere zaken in het ruimtelijke ordeningsbeleid wist. De bestaande wetgeving gaat op de schop en er worden niet minder dan 26 afzonderlijke wetten en nog veel meer regelingen vervangen door één nieuwe wet: de omgevingswet. Als u er meer over wilt weten dan is deze LINK een goed startpunt.

Ondergetekende pretendeert niet deskundig te zijn op alles wat met de omgevingswet te maken heeft. Dat hoeft ook niet om de volgende constatering te doen: wat blijft is dat er een instrument is dat allesbepalend is voor wat er met een gebied gebeurt. Voorheen was dat de Structuurvisie en het Bestemmingsplan. Nu wordt dat de provinciale Omgevingsvisie en de daarop aansluitende Omgevingsvisie(s) die de gemeenten voor het eigen grondgebied kunnen maken. Daarmee zijn we terug bij de aankondiging in de inleiding.


Kans of bedreiging ?

De gemeente Leiden heeft dus het initiatief genomen om met een negental omringende gemeenten een omgevingsvisie op te stellen voor het gezamenlijke grondgebied. Het concept van die visie kunt u hier bekijken: LINK

Er wordt dus opnieuw volop “geritseld” en getimmerd aan een mooi plaatje voor een regio die bestaat uit de tien gemeenten. Hieronder dus de gemeenten Leiden, Katwijk, en Wassenaar die rondom het laatste stukje groen in onze wijde omgeving zijn gesitueerd. En dan heb ik het over de groene long die gevormd wordt door het voormalig Vliegkamp Valkenburg. De mensen met voldoende gezond verstand, die bovendien geen persoonlijke of politieke belangen hebben bij bebouwing, weten dat een combinatie van een open en groen landschap met in de periferie hoogwaardige kennisintensieve bedrijvigheid in de vorm van Unmanned Valley een kans uit duizenden is die we ons en onze kinderen niet mogen ontzeggen. 

Er is dringend een heroriëntatie nodig op de achterhaalde plannen voor woningbouw. Daarbij mag de Ladder voor Duurzame Verstedelijking niet buiten beeld blijven. Op de digitale krochten van de provincie Zuid Holland vond ik nog dit stuk dat ingaat op de positie van Midden-Delfland. Midden-Delfland is een gebied dat ingeklemd tussen grote verstedelijkte gebieden precies dezelfde positie van groene reddingboei inneemt als de polders tussen Wassenaar en Katwijk. Dat groen is trouwens ook een economisch belang van de eerste orde.

Aan de zuidkant van Zuid Holland is er blijkbaar meer gezond verstand dan alhier want in onze voorlopige Omgevingsvisie staat het voormalig Vliegkamp Valkenburg dus gewoon genoteerd als een woningbouwlocatie en wordt Unmanned Valley blijkbaar niet serieus genomen. En dat terwijl wonen overal elders in de regio/provincie goedkoper en met minder schade en risico kan worden gerealiseerd.

In een volgende aflevering van dit verhaal ga ik nader op deze kwestie in. Dat er een bedreiging ligt is dus duidelijk uit het voorgaande. Maar kunnen we dat proces om tot een regionale omgevingsvisie te komen wellicht ook uit de klauwen van de bouwlobby redden ?

Als eerste stapje zullen wij donderdag 3 december in de gemeenteraad pleiten voor maximale burgerbetrokkenheid bij de planontwikkeling. Wat dat betreft is de wetgeving in Duitsland al een stuk verder. Daar heeft een burgerinitiatief om het voormalige vliegveld Tempelhof te redden van soortgelijke bouwplannen als er voor het Vliegkamp Valkenburg liggen tot een succes geleid. In een beslissend referendum hebben de inwoners van Berlijn de plannen afgeserveerd.

Jaap Haasnoot

16 november 2015

KiesKatwijk geeft De Krulder het KK! Label



Onlangs waren Anna Marie van der Plas en Jaap Haasnoot van KiesKatwijk  op bezoek bij de openbare basisschool De Krulder die in de Hoornes is gevestigd. Het is een school met pakweg 120 kinderen en die kinderen hebben met elkaar meer dan 35 nationaliteiten. Dat prikkelde de nieuwsgierigheid van de lokale politici. Ze waren erg benieuwd wat dit voor specifieke problemen met zich meebrengt en welke oplossingen de school gevonden heeft voor die problemen.

De directeur van De Krulder, Maurice Wiering, is sinds twee jaar op die post werkzaam en stond in het begin voor de moeilijke taak om met zijn team de kwaliteit van het onderwijs op een hoger peil te krijgen. De Inspectie had de school destijds een gele kaart gegeven en dat betekende dat er ingrijpende veranderingen nodig waren op  allerlei aspecten van onderwijskundige en organisatorische aard. Inmiddels is de omslag gemaakt en is men duidelijk op de weg naar boven, wat ook door een recent onderzoek van de Inspectie bevestigd is.

Stel je eens voor dat er opeens een stel Syrische kinderen op de stoep staan die je geacht wordt om les te geven maar die nog geen letter Nederlands spreken. En die moet je dan wel op hetzelfde niveau afleveren als de leeftijdsgenoten die hier geboren en getogen zijn. Stel je ook eens voor dat je de contacten moet onderhouden met ouders uit 35 verschillende culturen. Dan zijn er niet alleen taalproblemen maar ook legio cultuurproblemen te overwinnen.

Het meest onder de indruk waren de raadsleden  van wat binnen de school wordt aangeduid als de “Ouderkamer”. Elke week worden de ouders een ochtend uitgenodigd en worden er themagesprekken gehouden, die er in feite op gericht zijn om de integratie van de ouders in onze cultuur te bevorderen. Zo werd er bijvoorbeeld uitgelegd wat Sinterklaas inhoudt om maar iets actueels te noemen.

Maar natuurlijk komen er ook meer alledaagse maar wel belangrijke weetjes en kennis voorbij die je in je bagage moet hebben om in onze maatschappij te kunnen overleven. De school doet dat omdat ze zich mede verantwoordelijk voelen voor hun omgeving. Of in de woorden van Maurice Wiering, “we willen meehelpen om Katwijk te verbeteren en op een hoger peil te brengen”. De sessies zijn ook een soort “lokkertje” voor de ouders om ze taalvaardiger te krijgen. Het laatste deel van de ochtend kent namelijk een soort natuurlijke overgang naar intensieve taallessen door bevoegde docenten.

De belangstelling is groot en er komen ook een heel aantal allochtonen van buiten de wijk die hun kinderen op andere scholen hebben. De school merkt dat ouders hierdoor ook meer betrokken worden bij het schoolwerk van hun kinderen en hen daarbij gemakkelijker kunnen steunen en bijstaan. Volgens de school heeft dat duidelijk effecten op de leerprestaties van de kinderen.

De raadsleden van KiesKatwijk vonden het heel erg plezierig om nader kennis te maken met mensen die met de voeten in de klei staan en die elke dag te maken hebben met de extra uitdagingen die onze multiculturele samenleving met zich meebrengt. Onvoldoende integratie met een afnemende sociale cohesie in de wijken kan in de toekomst een heftig probleem voor de gemeente worden als we daar nu onvoldoende aandacht aan zouden besteden. 

Beleidsmakers kunnen prachtige verhalen houden en mooie rapporten schrijven. De onderwijzer in de klas en de politieman in de straat hebben echter te dealen met de praktijk, en die is vaak lastiger en weerspanniger dan de theorie. 

KiesKatwijk geeft De Krulder daarom het KK! Label vanwege betoonde maatschappelijke verantwoordelijkheid.

12 november 2015

Als het geld kost hoeft het niet !?



Binnenkort zit ik bijna twee jaar in de plaatselijke politiek als gemeenteraadslid voor Kies Katwijk, samen met Jaap Haasnoot en burgerraadslid Jos de Best. En ja, voor de velen die mij dit steeds vragen: Ik vind het nog steeds leuk/interessant.

Ik zal proberen om jullie met enige regelmaat vanaf deze plek te vertellen over mijn wederwaardigheden in de gemeenteraad. Dat ik dit niet eerder deed heeft alles te maken met het feit dat ik DENK dat ik nu weet wat ik wel en niet kan zeggen, met andere woorden: het hart ligt nog steeds op de tong maar wel een ietsje meer naar achteren.

Operatie Steenbreek

Vorige week diende ik namens KiesKatwijk tijdens de Algemene Beschouwingen een motie in. De motie ging breed gezien over leefbaarheid en zat vrij simpel in elkaar. ik stelde voor dat de gemeente Katwijk zich aan zou sluiten bij Stichting Steenbreek Steden als Amersfoort, Leeuwarden, Maastricht, Groningen, Den Haag, Leiden en Leiderdorp gingen Katwijk hierin al voor.

Even in het kort waar Stichting Steenbreek voor staat: het tegengaan van de verstening in Nederland. In samenwerking met o.a. De Vitale Groene Stad, een platform dat zich vooral bezig houdt met het vergroenen van de publieke ruimte zet Stichting Steenbreek zich in voor hetzelfde doel maar dan in de private ruimte. Uw tuintje dus, of uw gevel. Voorbeeld: De gemeente Den Haag organiseerde onlangs de actie "tegel eruit plant erin." Tot nu toe hebben meer dan 3000 mensen van deze actie gebruikt gemaakt en een tegel ingeruild bij een tuincentrum voor een (klim)plant.

Waarom?

Op plekken waar weinig tot geen groen aanwezig is loopt de temperatuur ’s zomers soms tot wel 5 graden Celsius hoger op dan in omliggende groene delen van het woongebied. Groen in de buurt zorgt voor verkoeling, waterberging en een leefgebied voor vogels, vlinders, insecten, bijen enz. enz. De bladeren van planten verkoelen de lucht door verdamping van het water en nemen C02 op.
Katwijk is op diverse plekken aan te merken als een versteend gebied. Met uitzondering van wijken als Rijnsoever en nog wat andere groene wijken, blijft er elders nog te veel verstening over en komt er ook nog steeds meer bij. Vooral Katwijk aan Zee kent veel z.g. Katwijkse tuintjes, lees: tegeltuintjes.

Tip

Op de site van De Vitale GroeneStad vindt u veel simpele, leuke en decoratieve manieren om uw tuin mooier en gezelliger te maken maar bovenal, u werkt mee aan een gezondere lucht, voor u, uw kinderen en kleinkinderen. Al is het maar met 1 plant, struik of boom !


De Motie

Terug naar de motie. Deze werd gesteund door Gemeentebelangen, Hart voor Katwijk en de Lokalen. De rest van de Raad zat op hun handen. Wethouder Knape (SGP) vond dat er al genoeg werd gedaan door de gemeente Katwijk. ierH Een ander punt vond de wethouder (en met hem Gerard Mostert jr. CU) de prijs. Meedoen kost jaarlijks 5000,- euro. Hiervoor krijgt de gemeente o.a. een volledig pakket met spulletjes en informatie over hoe het beste kan worden gecommuniceerd met de burgers op dit gebied. Men wordt ook op de hoogte gehouden van acties van andere deelnemende gemeenten. Kennisdeling dus, waardoor de eigen ambtenaren het wiel niet meer hoeven uit te vinden.

Als het geld kost hoeft het niet ?

Kortom: door SAMENWERKING, een Sesamstraat begrip, een beter en efficiënter resultaat. Kinderlijk eenvoudig, maar men vond het teveel geld! Van de vroegere SGP wethouder van Dijk is de uitdrukking bekend "als het geld kost hoeft het niet". Van SGP wethouder Knape kan dat niet gezegd worden want hij is de man die met graagte ons belastinggeld richting het toeristisch bedrijfsleven heeft geschoven. En dat ging niet over 5000 euro.

Conclusie: 

Blijkbaar niet interessant genoeg voor een gemeente waar zonder met de ogen te knipperen bedragen van 11 en 18 miljoen voor megalomane gebouwen worden goedgekeurd. Maar 5000,- euro betalen voor een project dat zorgt voor een prettiger, want groener leefomgeving voor onze burgers en, niet te vergeten, een bewustwordingsproces te bevorderen bij die burgers, dat ging te ver. Misschien hadden er 3 nullen meer moeten staan?

Anna Marie van der Plas

Social Icons


Featured Posts