18 maart 2016

KiesKatwijk is tegenstander van huisvesting arbeidsmigranten op bedrijventerrein Katwijkerbroek



Arbeidsmigranten op een bedrijventerrein

De gemeente Katwijk wil graag meewerken aan het bouwen van een logiesgelegenheid voor arbeidsmigranten op het bedrijventerrein Katwijkerbroek. De omwonenden zijn er massaal op tegen maar de gemeente drukt het door. De achterliggende reden is dat er regionaal in het samenwerkingsverband Holland-Rijnland afspraken zijn gemaakt om deze buitenlandse EU-inwoners met hulp van de overheid onder dak te helpen. Jammer dat de gemeenten geen afspraken hebben gemaakt om ook binnenlandse alleenstaanden en andere specifieke groepen op de woonmarkt van betaalbare huisvesting te voorzien. Maar dat is de invloed van de werkgevers die hier een leuk centje kunnen verdienen en een heleboel rompslomp kunnen uitbesteden. Ondertussen blijven onze binnenlandse werklozen, en met name de bijstandtrekkers aan de kant staan. Dat kost de overheid, en dat zijn we allemaal zelf, ook nog een aardige duit. Maar de gemeente wil niet te beroerd zijn en dus geeft ze de huisjesmelker die zijn boterham verdient met het verhuren van deze huisvesting een gratis beheerder als bonus.

De volgende partijen hebben dit mogelijk gemaakt: CDA, SGP, CU, Gemeentebelangen, De Lokalen en D66. Vraagt u eens naar hun motieven ?

De PvdA, VVD, en HvK hebben onze poging om de huisvesting op die plek tegen te houden gesteund. Helaas waren wij in de minderheid.

De kleine lettertjes

Op de achtergrond van dit verhaal speelt het feit dat onze burgemeester portefeuillehouder van arbeidsmigranten is in Holland-Rijnland. En hij kan natuurlijk moeilijk tegen Leiden of Noordwijk zeggen dat ze de afspraken moeten nakomen als Katwijk zelf ook achterloopt op de targets. Het verschil met veel andere gemeenten is overigens dat Katwijk echt vol is. Daarom moet men ook noodgedwongen uitwijken naar een bedrijventerrein.

Twee moties

Het verlenen van de vergunning voor het logiesgebouw is een bevoegdheid van B&W. Ze kunnen het dus zelf regelen zonder de gemeenteraad. Daarom heeft KiesKatwijk twee moties ingediend om hierover toch een uitspraak van de gemeenteraad te krijgen. Motie 1 vraagt het college om de vergunning te weigeren. Motie 2 verzoekt het college om als men gratis beheerders uitdeelt ook de scholen in Katwijk een gratis beheerder te geven. Scholen zijn toch belangrijker als huisjesmelkers zou je denken. Niet dus, niemand steunde KiesKatwijk. De eerste motie haalde het ook niet. CDA, SGP, CU, Gemeentebelangen, De Lokalen en D66 zijn voorstander van het huisvesten van arbeidsmigranten op het bedrijventerrein en hebben de motie dus niet gesteund.


De motieven van KiesKatwijk

De meeste zaken zijn ingewikkeld en vragen een afweging op meerdere factoren en dat geldt ook hier. Daarom wil ik nog eens duidelijk opschrijven waarom KiesKatwijk die huisvesting daar wilde tegenhouden. Niet iedereen kan lange teksten aan, u bent dus gewaarschuwd het wordt een lang verhaal.

  1. We zijn niet tegen het huisvesten van arbeidsmigranten. Als EU inwoners hebben deze mensen gewoon recht om in Nederland te werken, en dus zullen ze hier ook moeten wonen. Die gelijke behandeling betekent in onze ogen dat arbeidsmigranten qua huisvesting als reguliere Nederlandse burgers moeten worden behandeld.

  2. We hebben daarom grote bezwaren tegen het oprekken en verdraaien van regels, richtlijnen en goede gebruiken om iets toe te staan voor deze specifieke doelgroep dat we nooit voor een andere groep burgers of voor een individuele burger zouden toestaan. Een hotel of gebouw voor jongerenhuisvesting zou nooit worden toegestaan op een industrieterrein. Hier lijkt de gemeente de stichting van een dergelijk gebouw actief te willen bevorderen en te faciliteren, met benutting van de mazen van de wet en op een locatie die absoluut niet geschikt is.

    We hebben tot nog toe geen actieve bemoeienis van de gemeente gezien om iets extra’s te doen op het gebied van huisvesting voor specifieke doelgroepen als Katwijkse jongeren of alleenstaanden. En we hebben ook niet gezien dat men actief op zoek is gegaan naar de mazen in de wet om voor deze specifieke doelgroepen kost wat het kost huisvesting te realiseren. Wel heeft men het pleidooi van KiesKatwijk om zelf goedkope huurwoningen te realiseren, o.a. voor specifieke doelgroepen, naast zich neergelegd. Het komt dan merkwaardig over als de gemeente voor arbeidsmigranten wel de uiterste inspanningen doet, en daarnaast zelfs de regelgeving rond bestemmingsplannen creatief gaat interpreteren, iets wat men voor anderen nooit zou doen. KiesKatwijk hanteert het principe “gelijke monniken, gelijke kappen” en verzet zich daarom tegen het vrijgeven van deze locatie voor huisvestingsdoeleinden. De locatie is in onze ogen niet geschikt. Wonen doe je in woongebieden en op industrieterreinen hoort bedrijvigheid.

  3. Voor alle duidelijkheid, KiesKatwijk speelt hier dus zeer beslist niet de kaart van sociale onveiligheid. Wij gaan er van uit dat een concentratie van 65 buitenlandse werknemers net zo veilig of onveilig is als wanneer er sprake zou zijn van 65 alleenstaande binnenlandse werknemers.

  4. In het B&W voorstel wordt niet gesproken over het van gemeentewege gratis ter beschikking stellen van een beheerder gedurende 20 uur per week. In een gespreksverslag wordt dit wel vermeld. Wij achten dit ongepast en principieel onjuist omdat de huisvesting een commerciële bedrijvigheid omvat. Beheren van het gebouw in onderdeel van de bedrijfsvoering en door hier van overheidswege gratis in te voorzien zal er sprake zijn van staatssteun. Om deze reden heeft KiesKatwijk een motie ingediend waarin de raad wordt uitgenodigd om aan Katwijkse scholen die dit wensen ook een gratis beheerder van gemeentewege ter beschikking te stellen.

Besluit niet in overeenstemming met eigen beleid

We hebben naast deze afweging van principes en belangen nog wel een aantal aanvullende overwegingen. Op 2 december 2014 heeft het college van B&W haar eigen beleid vastgesteld m.b.t. huisvesting van arbeidsmigranten. Naar onze mening voldoet het huidige voorstel op de volgende punten niet aan de eisen die men in 2014 zelf heeft opgesteld:

  1. Het uitgangspunt is kleinschaligheid. In art. 3 van het eigen beleidsstuk wordt een bovengrens van 20 bedden aangegeven. In bijzondere gevallen, nl als er sprake is van bestrijding van leegstand van bestaande (kantoor)gebouwen, kan er afgeweken worden van deze bovengrens van 20 bedden.

  2. Er worden tal van aanvullende eisen geformuleerd, bijvoorbeeld op het gebied van verkeersveiligheid, waaraan in onze ogen niet of met moeite kan worden voldaan. In gebieden waar gewoond wordt moet individueel getoetst worden op maatschappelijke aanvaardbaarheid. Naar onze mening is die eis ook voor Katwijkerbroek relevant. De reacties van omwonenden zijn helder wat de maatschappelijke aanvaardbaarheid betreft en ook dat is voor KiesKatwijk een factor van belang waaraan we ons in dit geval willen conformeren. De zaak is niet dusdanig van gewicht en het maatschappelijk belang is niet zo groot dat we deze specifieke kwestie tegen de wil in van bewoners in moeten “doorduwen”. Voor ons wegen de belangen van de inwoners dus in dit geval zwaarder dan die van de werkgevers die er voor kiezen om met arbeidsmigranten te werken.


Andere gemeenten doen niets of te weinig
Tenslotte speelt nog de overweging dat wij om een aantal redenen voor de gemeente Katwijk geen noodzaak zien om meer dan een gewone inspanning te doen om huisvesting voor arbeidsmigranten te faciliteren:

  • In het samenwerkingsverband Holland-Rijnland zijn leden van ons College van B&W destijds akkoord gegaan met een (inspannings)plicht tot huisvesting van 500 arbeidsmigranten. Hierbij is op een nogal willekeurige wijze een contingent bepaald dat vervolgens per gemeente is omgeslagen op basis van inwonertal. Dit is een zeer discutabele en nogal onverstandige werkwijze. Het zou eerder voor de hand hebben gelegen om criteria als bebouwingsdichtheid, bebouwbaar grondoppervlak of bevolkingssamenstelling in een omslagstelsel te verwerken. Het is bij praktijkonderzoek gebleken dat er in de gemeente Katwijk nauwelijks ruimte te vinden was voor zowel een concentratie arbeidsmigranten als voor een AZC. Bij de meeste buurgemeenten is die situatie qua beschikbare ruimte absoluut gunstiger. Desondanks komt de huisvesting van arbeidsmigranten daar niet of nauwelijks van de grond. De gemeente Leiden heeft zelfs verklaard in het geheel geen inspanningen te verrichten omdat men al zoveel studenten en expats moet huisvesten.

    KiesKatwijk is van mening dat de gemeenteraad haar eigen beleid moet vaststellen en niet gebonden is aan afspraken die in het verleden door collegeleden in een samenwerkingsverband zijn gemaakt. In ieder geval zijn wij niet gedwongen om alle reguliere eisen, richtlijnen en gebruikelijke gedragswijzen bij het verlenen van dit soort vergunningen ter zijde te stellen om daardoor koste wat het kost arbeidsmigranten te kunnen huisvesten. Wij zien dat gedrag ook niet bij omliggende gemeenten. Bovendien, wat is een bestemmingsplan nog waard en wat is de voorbeeldfunctie van de gemeente nog waard, als we met oneigenlijke middelen woonconcentraties op industrieterreinen gaan toestaan ? Willen we als bestuur echt onze relatie met de eigen inwoners op het spel zetten door iets door te drukken dat maatschappelijk niet aanvaardbaar is ? Welke of wiens belangen zijn daarmee gediend ?

KiesKatwijk concludeert bij de beantwoording van dit type vragen dat we verstandig moeten zijn en geen woonconcentratie met 64 arbeidsmigranten op een industrieterrein moeten toestaan. Helaas werden we hierbij niet gesteund door een meerderheid in de gemeenteraad.

Op de achtergrond speelt dat een gemeente als Katwijk met relatief veel laagopgeleiden zeer kwetsbaar is voor verdringing op de arbeidsmarkt van deze inwoners door arbeidsmigranten. Daar komen we een volgende keer op terug.




5 maart 2016

KiesKatwijk brengt rapport uit over Unmanned Valley Valkenburg



Een tiental gemeenten heeft samen met initiatiefnemer gemeente Leiden besloten om een regionale omgevingsvisie op te stellen voor het gezamenlijke grondgebied. Beleid maken impliceert keuzes doen m.b.t. de weinige nog voor (her)bestemming beschikbare gronden. Die keuzen worden in eerste instantie door deskundigen en een stuurgroep gedaan die nauw betrokken zijn bij het proces. In de besluitvormingsfase zullen de gemeenteraden zich moeten uitspreken over het werkstuk.


Omgevingsvisie moet moeilijke keuzes doen

Op woensdag 10 februari was er een bijeenkomst waarin raadsleden uit de 10 gemeenten op de hoogte werden gesteld van de 80% versie van de omgevingsvisie. Het was ook beperkt mogelijk daarover meningen te ventileren. Uit de aldaar gemaakte opmerkingen bleek dat de aanwezige raadsleden zich duidelijk bewust waren van het dilemma dat het ongestuurd doorgaan met woningbouw ten koste zal gaan van de laatste nog aanwezige open ruimte in de regio. Vanuit de samenstellers van de concept omgevingsvisie werd het belang van het behoud van het landschap als een belangrijke doelstelling voor de omgevingsvisie benadrukt. Dat laatste is ook bezien vanuit de economische invalshoek van groot belang. Dit bracht bij de aanwezigen de vraag op tafel wanneer in onze regio v.w.b. woningbouw het bordje “vol” wordt opgehangen. De mens (en de regio) leeft immers niet bij woningbouw alleen ?

Uitspraken over Unmanned Valley kan men niet ontlopen

In dit verband werd door Katwijkse raadsleden tijdens de genoemde bijeenkomst naar voren gebracht dat het merkwaardig is dat het Unmanned Valley initiatief tot nog toe niet is meegenomen bij de omgevingsvisie. Bij Valkenburg doet zich een keuze voor tussen woningbouw en zeer hoogwaardige werkgelegenheid. Het is noodzakelijk en zelfs onontkoombaar om hierover een bewuste en rationeel onderbouwde afweging te maken. De gemeenteraad van Katwijk heeft op 12 februari 2015 al unaniem een motie aangenomen om nader onderzoek te doen naar de kansen voor Unmanned Valley.

Alle argumenten op een rijtje

De gemeenteraadsfractie KiesKatwijk heeft naar aanleiding van het voorgaande alle argumenten die pleiten voor opname van Unmanned Valley Valkenburg in de Regionale Omgevingsvisie op een rijtje gezet. Dit is gebeurd in de vorm van een multi-criteria analyse waarbij de twee opties voor dit gebied, namelijk enerzijds woningbouw en anderzijds hoogwaardige en innovatieve bedrijvigheid in de vorm van Unmanned Valley, tegen elkaar worden afgewogen. De conclusies zijn opgenomen in een rapport. De gebruikte wegingscriteria zijn rechtstreeks overgenomen uit de provinciale structuurvisie waaraan de regionale omgevingsvisie moet voldoen.


Uitkomst afwegingsproces glashelder

De uitkomst is dat op grond van de provinciale uitgangspunten (de zg. “rode draden”) die in de provinciale structuurvisie zijn opgenomen, de optie Unmanned Valley vele malen hoger scoort dan woningbouw op deze locatie. Hieruit moeten consequenties worden getrokken.

Heroverweging is noodzakelijk

Op grond daarvan vraagt KiesKatwijk aan de samenstellers van de omgevingsvisie om Unmanned Valley Valkenburg in het voorbereidingsproces mee te nemen en om vervolgens expliciet en op transparante wijze een afweging te maken over de meest gewenste toekomstige bestemming van de polders waarop voorheen het Vliegkamp Valkenburg gevestigd was. Er kan niet voorbij worden gegaan aan een heroverweging van deze bestemming, alleen al omdat de wereld enorm veranderd is sinds het moment (lang voor de crisis) dat er voor woningbouw werd gekozen.

KiesKatwijk heeft dit rapport ter kennis gebracht van de Stuurgroep Omgevingsvisie 2040 en zal het rapport ook aan de leden van Provinciale Staten Zuid Holland aanbieden. Het onderwerp is tevens actueel omdat de provincie Zuid-Holland zeer binnenkort een rapport van Grontmij publiceert over Unmanned Valley Valkenburg.

Hier kunt u het volledige rapport over Unmanned Valley downloaden: LINK

Hier een eerdere blog van KiesKatwijk over Unmanned Valley: LINK

Zie hier onze eerdere blogs over de omgevingsvisie: blog1, blog2, blog3


Social Icons


Featured Posts