11 oktober 2016

Bibliotheeklocatie in het centrum is helaas een brug te ver



In de vorige blog hebben we wat oorzaken en achtergronden tegen het licht gehouden die er voor gezorgd hebben dat er in de gemeente Katwijk de afgelopen jaren teveel geld over de balk gesmeten is in allerlei grote projecten. En dan hebben we het niet alleen over de categorie domme fouten waarbij er door kwalitatief slecht werk af te leveren enorm veel geld is verkwist. Iets waarvoor trouwens nooit iemand de consequenties heeft hoeven te dragen. Ook erg is dat in sommige gevallen het belastinggeld besteed is aan de verkeerde doelen. Dat is natuurlijk een politieke mening en daar hoeft niet iedereen het mee eens te zijn. Gelukkig worden er daarnaast ook prima prestaties door het college en haar ambtenaren geleverd. Het valt echter op dat die zich voornamelijk concentreren in de portefeuilles van Klaas Jan van der Bent (CU) en Gerard Mostert sr. (CU).

Verkeerde besluiten

KiesKatwijk zit in elk geval niet te wachten op het volbouwen van het voormalig Vliegkamp Valkenburg, of op een Rijnlandroute die alleen ter hoogte van onze gemeente in de vorm van een bovengronds riool wordt uitgevoerd. Faciliteren van de huisvesting voor een enorme concentratie arbeidsmigranten op een industrieterrein vinden wij niet verstandig. Ook een permanent AZC hoort niet in een gebied waar geen woonbestemming voorzien is. Dat is jammer voor een burgemeester die punten wil scoren, maar de gemeenteraad is volgens ons ingezworen op het algemeen belang.

Alternatieven

Het gebied op de Willem van de Berghstichting, waar vroeger de huisvesting van verzorgend personeel stond, is vele malen beter geschikt voor een AZC. En de voormalige gebouwen van de Marine kunnen veel beter benut worden voor Unmanned Valley Valkenburg. Het zwembad hadden we liever in het geografische centrum gehad. Daar had de bouw ook vele miljoenen goedkoper kunnen plaatsvinden. En ja, wat ons betreft zou de nieuwe hoofdvestiging van de bibliotheek prima in de centrum van het zeedorp kunnen. Maar helaas moeten we constateren dat daar geen ruimte is en dat de verbouw van bestaande panden veel te duur is en veel te veel risico’s met zich meebrengt. Dan moet je wijsheid tonen en een plan B uit de kast trekken.


Visserijschool als plan B

KiesKatwijk heeft voor dat plan B altijd de locatie Visserijschool als eerste voorkeur gehad. Daar waren drie motieven voor: het gebouw is prima en relatief eenvoudig geschikt te maken, zeker ook voor het multifunctioneel gebruik met andere partners. En daarnaast is het ook op voorhand de goedkoopste oplossing in vergelijking met elke andere vestigingsplaats in het centrum. Tenslotte vinden we het van groot belang dat de Visserijschool een maatschappelijke functie krijgt. Een aantal argumenten voor dat laatste zijn recent nog naar voren gebracht in een petitie vanuit de bevolking.

Je kunt niet altijd je zin krijgen

Wij geven dus toe dat voor de bibliotheek een locatie in het centrum het meest wenselijk is, maar niet tegen elke prijs. Dit wil bovendien niet zeggen dat een locatie die net buiten het centrum ligt niet ook uitermate bruikbaar kan zijn. Ook buiten het winkelcentrum kan er veel synergie ontstaan in combinatie met partners c.q. deels met andere partners dan nu voorzien is in de Noordzeepassage. De Visserijschool kan een educatief centrum worden in samenwerking met wijkverenigingen, inburgeringsinstanties, K&O en onderwijsinstellingen. Een zaaltje kan door de muziekschool en ook voor culturele uitvoeringen worden gebruikt. Voor de muziekschool is de locatie Visserijschool om meerdere redenen echt verre te prefereren boven een vestiging in het winkelcentrum.


Buikpijn

Maar zoals de VVD wel eens eerder opgemerkt heeft “het college jengelt als een verwend kind door”. Men wil dus letterlijk koste wat het kost een Noordzeepassage snoepje scoren. Dat wordt vast buikpijn straks.

Een langlopende soap

Het is verstandig in deze langlopende soap hoofdzaken van bijzaken onderscheiden. Het gaat er primair om een locatie te vinden voor de bibliotheek “nieuwe stijl”. De muziekschool is alleen maar in beeld gekomen omdat de Noordzeepassage teveel meters heeft voor een bieb alleen. Het beschikbare budget is ook niet bedoeld voor ondersteuning van de middenstand of om een boekenzaak of lunchroom van de grond te krijgen. Als dat zo uitkomt en er ontstaat een win-win situatie, des te beter. Maar de opgave bestaat er in de eerste plaats uit om een bibliotheekgebouw te realiseren.


Geen bibliotheekgeld naar een vastgoedexploitant

De locatiekeuze is een afwegingsproces waarbij men verschillend kan denken over wat het zwaarste moet wegen. Het college geeft de indruk hiermee vooral de leegstand in het centrum te willen aanpakken. Het bibliotheekbudget is echter niet bedoeld om de problemen van vastgoed exploitanten op te lossen. Het is bovendien aannemelijk dat deze leegstand op enige termijn op normale wijze (marktmechanisme, lagere huren, aantrekkende economie) wordt opgelost. Nogmaals het belang voor de bibliotheek moet voorop staan.

Gebouw Noordzeepassage moeilijk geschikt te maken

Verder is het centrum qua locatie misschien te prefereren, maar het voorgestelde gebouw is absoluut niet voor die functie ontworpen. Achteraf ombouwen leidt tot onoverkomelijke bezwaren van allerlei aard, tot enorm hoge kosten en geeft meestal een suboptimaal resultaat. Het geeft te denken dat er geen financiële vergelijking is gemaakt tussen de Visserijschool en de centrumlocatie. KiesKatwijk heeft daarom gevraagd maar het college van B&W weigert hier op in te gaan.

Slecht onderhandelingsresultaat

We zijn bovendien van mening dat de gemeente veel teveel betaalt voor de Noordzeepassage. De prijs is bepaald op een mogelijke commerciële waarde in een uiterst gunstig economisch klimaat. Dat is de werkelijkheid niet, de prijs voor maatschappelijk vastgoed zou hier leidend moeten zijn. Het feit dat de eigenaar graag van de locatie af wil spreekt boekdelen. De eigenaar heeft een probleem met de verhuur en dat probleem lost de gemeente nu voor hem op. Dat voordeel komt echter niet terug in een lagere aankoopprijs. Hier heeft de gemeente dus niet het onderste uit de kan gehaald. Er is heel erg slecht onderhandeld. Jammer ! In de tijd van Koos van Dijk zou dat niet gebeurd zijn. Je moet nooit gaan winkelen als je hongerig bent want dan kom je met te dure dingen thuis.


Een sprong in het duister

Daarnaast zijn er zoveel risico’s en open eindjes dat het volkomen onverantwoord is om op basis van de huidige informatie een stap te zetten waarvan geen terugkeer meer mogelijk is. Als we nu ja zeggen wordt stoppen straks (nog) duurder dan doorgaan.

Conclusie: te duur, teveel risico’s, geen plan B

De handelswijze van het college om op dit moment, zonder voldoende informatie te hebben, een poging te doen een doorbraak te forceren voor een project dat alles in zich heeft om een ramp te worden wordt door ons afgewezen als volkomen onverantwoord en zelfs amateuristisch.

We gaan geen traject in waarbij het net als bij het s.s. Rotterdam destijds “straks duurder is om te stoppen dan om door te gaan”. De verlate poging om ons via een budget van 2 ton te binden en de fuik in te duwen is doorzichtig.

Het kost teveel, er zijn nog teveel onbekende variabelen en er kleven teveel en te grote risico’s aan. Dat is het niet waard. Er wordt bewust geen vergelijkingsmateriaal of benchmark gepresenteerd. Voor de aankoopprijs van de Noordzeepassage kun je vier of vijf Visserijscholen kopen. En de verbouw daarvan is ook nog eens eenvoudiger.

Er is momenteel niets te kiezen. Terwijl het op voorhand duidelijk is dat elk plan B aantrekkelijker zal zijn. De voorgestelde route is een brug te ver. Laten we leren van Montgomery en de Slag om Arnhem. En als dat verhaal bij u een beetje weggezakt is dan kan er ook geleerd worden van het recente vastgoeddrama bij ROC Leiden. Laten we de voetjes op de vloer houden. Deze tunnelvisie heeft alles in zich om tot een grootse mislukking te leiden, met enorm veel schade en mogelijk zelfs (politieke) slachtoffers. Waarom zouden we dat risico willen aangaan ?

Anna Marie van der Plas
Jacco van Duijn
Jaap Haasnoot



10 oktober 2016

Kamikazepolitiek



Onzakelijk en onzalig beleid

Het zoeken van een nieuwe locatie voor de hoofdbibliotheek in Katwijk is een al jarenlang lopend proces waarbij men van de ene mislukking naar de volgende zwalkt. KiesKatwijk ziet hierin een patroon en we zien ook een aantal gemeenschappelijke oorzaken voor dit onzakelijke en onzalige beleid.

Zoals dat in Katwijk wel meer voorkomt heeft men op dit dossier reeds een enorme hoeveelheid geld, tijd en energie verbrand en is er nog steeds geen enkel resultaat geboekt. Zie bijvoorbeeld de vorige blog over de herinrichting van het Andreasplein. Alles wordt op één kaart gezet en daarmee wordt de gemeenteraad vervolgens gechanteerd. Hoe moeilijk kan zoiets toch zijn of liever gezegd hoe moeilijk kun je het jezelf maken ? Het gemeentebestuur slaagt er telkens weer in om haar eigen drama’s en mislukkingen te orkestreren. Daarin is men helaas behoorlijk succesvol. Qua kwaliteit van het bestuur en van de bestuurders geeft het een wat minder positief visitekaartje af. Het lijstje van mislukkingen is gewoon een beetje te lang om dit nog als incidenten te kunnen afdoen.

Het gaatje van Riche

Er zijn zoveel voorbeelden. Het gat of liever gezegd het gaatje van Riche kostte inclusief een ruïne 3 miljoen euro. En wat moeten we er mee ? Aan de plannetjes van Holland-Rijnland (lees: van het duo Lenferink-Wienen) betaalt Katwijk meer dan 37 miljoen euro. Katwijkers betalen daarbij het meeste van alle inwoners van de regio. Cijfers liegen niet. Ten opzichte van het gemiddelde ( 462 euro/inwoner) betaalt Katwijk 133% (616 euro/inw.) aan het Regionaal Investeringsfonds. De 5 bollenstreekgemeenten betalen bijvoorbeeld slechts 77% (355 euro/inw.) van het gemiddelde. 

We hebben hier ten minste 10 miljoen euro teveel betaalt. Aan de meeste projecten van dat fonds heeft onze gemeente verder helemaal niks. Denk hierbij aan de Duinpolderweg. Dus we hebben ook nog eens met de nodige miljoenen de andere gemeenten in de regio gesubsidieerd. Dat was blijkbaar wisselgeld om de buurgemeenten ook tot een bijdrage te verleiden. Maar de Noordelijke Randweg om Rijnsburg ontbreekt helaas op het lijstje van projecten. Ook bij de Rijnlandroute betalen we weer het meest en krijgen we er het minste voor terug. 

Misschien wel eens aardig om terug te zoeken welke van de huidige raadsleden en/of partijen daarmee destijds juichend akkoord zijn gegaan.

Correctiemechanismen ontbreken

Als de gemeenteraad straks met het bibliotheekproject opnieuw besluit om voor vele miljoenen (de precieze kosten zijn momenteel niet in te schatten) haar hoofd, of beter gezegd het hoofd van de belastingbetaler, in de strop te steken dan wordt het rampen- en blunderbeleid blijkbaar gewoon voortgezet. Er zit dus blijkbaar een patroon in. We moeten leren van de geschiedenis en daarom haal ik de oude koeien maar weer eens uit de sloot. Er is namelijk niets veranderd en er is niets geleerd. In de vorige blogs hebben we uit de doeken gedaan dat dit veroorzaakt wordt doordat er in de gemeentelijk apparaat van Katwijk onvoldoende correctiemechanismen zijn die dergelijke kamikazevoorstellen in een vroegtijdig stadium kunnen elimineren.


De weg van de minste weerstand

Het komt dus uitsluitend op de gemeenteraad aan om gekkigheid tegen te houden. En dat is moeilijk want de coalitiepartijen hebben de meerderheid. Zij zullen uitsluitend in actie komen als ze vrezen dat de kiezer ze gaat afstraffen. Dat is bijvoorbeeld destijds bij het biebplan voor het Andreasplein gebeurt. Maar als de coalitiepartijen denken dat ze er mee wegkomen dan kiezen ze voor de weg van de minste weerstand. En dat betekent de politieke vrienden in het college van B&W volgen en niets in de weg leggen. Er is dus geen dualisme in Katwijk. De SGP kraait dan dat men blij en verheugd is, het CDA zet zijn felicitatiedienst in en demonstreert met een clichéverhaaltje een stukje emotiepolitiek, en de CU zet desgewenst een slimme drogredenering in.

Drie mensen maken in Katwijk de dienst uit

Die situatie betekent dat het van eminent belang is wat er in het college van B&W wordt besloten. Gek genoeg is het in onze democratie volslagen onbekend wat er in zo’n college allemaal omgaat, hoe er wordt gestemd, en wie welke collega een loer draait. Maar ook daar draait het natuurlijk uiteindelijk om meerderheden. Drie mensen kunnen dus volledig de dienst uitmaken in Katwijk. De manier waarop een burgemeester vervolgens zijn of haar rol invult is cruciaal. Laat ik u deelgenoot maken van mijn observatie terzake. 

Stroopsoldaat

Meelopers

Er zitten en zaten in het college altijd tenminste twee mensen die autoriteitsgevoelig c.q. meegaand zijn en die niet tot het gaatje zullen gaan, bijvoorbeeld omdat ze de persoonlijke relaties leuk willen houden. Bovendien is er ook nog zoiets als “voor wat hoort wat”. Of het principe “leven en laten leven”, met andere woorden als jij mij mijn projectje gunt dan zeur ik niet over dat van jou. Laten we zeggen dat er altijd twee mensen in het college makkelijk te overtuigen waren en/of zijn.

Kosten geen bezwaar

We hadden een burgemeester die wel tot het gaatje ging bij het realiseren van zijn persoonlijke politieke ambities. Die persoonlijke ambities waren uiteraard plannetjes die een maatschappelijk doel dienden. Overigens wel een doel met een maatschappelijk nut zoals dat door hem persoonlijk werd geïnterpreteerd. In die visie is 10 miljoen teveel betalen geen probleem zolang het de genoemde ambities (voor Katwijk) maar dichterbij brengt. En ja, het is natuurlijk ook leuk voor je CV en voor je ego als je wat voor elkaar krijgt en “het verschil kan maken”.

Kamikazepolitiek

Dat is dus de achtergrond van al die projecten waarop de gemeente Katwijk leegloopt. Ambitie, of noem het koopziekte, die niet gestuit wordt door gezond verstand omdat er geen of onvoldoende correctiemechanismen en tegenmacht zijn. Daarom ligt er nu een voorstel om de bibliotheek in de Noordzeepassage te vestigen. Ondanks het feit dat niet bekend is wat het uiteindelijke miljoenenbedrag zal zijn dat het moet gaan kosten. En ondanks dat nu al tal van gevaarlijke risico’s zijn gesignaleerd en zich nog tal van onzichtbare valkuilen en gevaarlijke beren verder weg op het traject zullen aandienen. Dat is kamikazepolitiek.


ROC Leiden

Laten we proberen iets te leren van wat elders fout gegaan is. Bestuurders van ROC Leiden waren in de ban geraakt van een ambitieus onroerend goed project. Men kreeg wat centjes van oude gebouwen waarop leuke projecten zouden kunnen worden ontwikkeld. Met die centjes ging men vervolgens ondernemertje spelen. De ambities en het onroerend goed werden beide torenhoog. Men ging het verschil maken. Er was geen sprake van tegenmacht of correctiemechanismen. Twee of drie mensen konden het allemaal doordrukken.


Er was onvoldoende aandacht voor de kerntaak van de instelling, in dit geval onderwijs. Onderweg ging vervolgens het nodige mis. Amateurisme vierde hoogtij. Het gebouw was bijvoorbeeld volkomen ongeschikt voor de functie die het moest vervullen. Vervolgens trad de neerwaartse spiraal op. Er bleef onvoldoende geld over voor het onderwijs, de tent liep leeg, de torenhoge lasten waren niet meer te dragen. De belastingbetaler moest weer bijspringen. Deze maand worden de verantwoordelijke bestuurders voor de rechter gedaagd.

Gaan we het schip in met z'n allen ?
We kunnen ook het iconische s.s. Rotterdam nog noemen. Voor meer dan 250 miljoen aan verspijkerd en voor een paar miljoen later weer verkocht. Ziet u de overeenkomsten met de Noordzeepassage ? Steekt de gemeenteraad in meerderheid straks zijn nek in de strop en gaan we daarna met z’n allen het schip in ?

Jaap Haasnoot
Anna Marie van der Plas
Jacco van Duijn



6 oktober 2016

De gemeente Katwijk blundert verder



In de vorige blogs hebben we aandacht geschonken aan het fenomeen dat er de afgelopen jaren veel te veel geld is verspild door de gemeente Katwijk. Een paar hele grote vissen werden daarbij als voorbeeld genoemd. Het mechanisme waarom er niet geleerd wordt van fouten werd uit de doeken gedaan. Het bewijs dat er gewoon door geblunderd wordt kan men afleiden uit twee kwesties die binnenkort weer in de gemeenteraad komen. Het betreft onder andere het opknappen van het centrum en het Andreasplein. Daarnaast is er nog steeds geen nieuwe locatie gekozen voor de te vernieuwen bibliotheek. Als de Noordzeepassage daarvoor wordt uitverkoren dan betalen we vele miljoenen teveel. Maar dat leggen we een volgende keer wel uit.


Zeven strategische blunders

Terug naar de droeve actualiteit van het Andreasplein. Laten we maar niet al teveel woorden meer aan deze beschamende kwestie vuil maken. We benoemen hier zeven strategische blunders die in deze casus opvallen:

  1. Het ontwerpbureau lijkt min of meer de vrije hand te krijgen en tekent er dus lustig op los, alsof we in een blanco situatie zitten en geld geen enkele rol speelt. De ontwerper richt zich vooral op de wensen van de ondernemers zoals die door een lobby worden ingefluisterd. Er is blijkbaar niemand die grenzen stelt, de zichtlijnen worden heilig verklaard.

  2. Hieruit komt het waanzinnige voorstel voort om voor veel geld de viskiosk 20 meter te verplaatsen.  Daarnaast probeert men nondeju zelfs het uiterst succesvolle waterkunstwerk de nek om te draaien. Wie bedenkt zoiets ? De wethouder ? Of is deze slechts de roeptoeter ? Het dagelijks bestuur van onze gemeente loopt overal kritiekloos achteraan en laat zich blijkbaar voor een karretje spannen. De coalitiepartijen slapen door, het dualisme bestaat dus niet.

  3. Natuurlijk moeten we onze gemeente vergroenen waar dat maar kan. Maar juist niet op het Andreasplein. Het rendement van groen is elders beter en we moeten de maximale ruimte aan het plein geven om de functionaliteit te maximeren. Een plein moet ademen en een ruimtelijke beleving bieden, dichtplamuren is een vorm van benauwde vertrutting. De taptoe was onze verzekeringspremie die voorkomen heeft dat het niet nog veel erger is geworden.

  4. De klankbordgroep van winkeliers krijgt van de wethouder een positie alsof ze de betalende opdrachtgever is. De gemeenteraad die de eigenlijke eindbaas is wordt op afstand gehouden en wordt alleen geïnformeerd voor zover dat wettelijk noodzakelijk is. In de kwestie van het Andreasplein moesten we nog wel een hele discussie voeren over een foodmarkt (Mercado) op het Andreasplein en wilde de commerciële lobby vooral de auto’s in het centrum en op het Andreasplein houden.

    Toen de gemeenteraad niet veel oren had naar deze gekkigheid werden we door de vriendin van de vorige burgemeester, tevens voorvrouw van de klankbordgroep, op het matje geroepen. Dat is echt gebeurd. Zitten we hier soms in een derdewereldland ? Dit laat een denkwereld zien en het demonstreert bovendien dat verhoudingen uit het oog zijn verloren.

  5. Net zoals dat bij de bibliotheekkwestie speelt worden bijzaken tot hoofdzaken getransformeerd. Men ziet er geen been in om onnodig zeer aanzienlijke extra bedragen uit te trekken met als argument dat dit goed zou zijn voor de omzet van de winkeliers. De vervlechting en gelijkschakeling van het algemeen belang met het belang van de commercie is afkeurenswaardig om geen sterkere term te gebruiken. In het geval van de bibliotheek gaat het om miljoenen, we komen daar later nog op terug. Hierin zie je opnieuw de invloed van de commerciële lobby terug.

    Bibliotheekgeld is er niet om de middenstand te steunen. Geld voor de inrichting van ons dorp is slechts indirect bedoeld om de lokale bedrijvigheid te faciliteren. Het gaat er in de eerste plaats om ons dorp te verfraaien.

  6. We hebben nog niet het vertrouwen dat het parkeerprobleem voor bewoners in het centrum deugdelijk is opgelost. In ieder geval is het fietsparkeren in het geheel niet aangepakt. Ja, we weten dat er hier en daar een paar “nietjes” worden geplaatst. Ons voorstel voor een ondergrondse bewaakte fietsenstalling ging het bestuurlijk voorstellingsvermogen te boven. Zoals gebruikelijk bij de overheid gaat straks de wal het schip keren.

  7. Toen er onder andere als gevolg van bovenstaande  blunders en inschattingsfouten al heel veel geld in de bodemloze put verdwenen was, er van alles fout gegaan was, en er bovendien na 2 jaar nog weinig gepresteerd was heeft de wethouder zich door zijn ambtenaren terug laten sturen naar de gemeenteraad om er nog even 280.000 euro bij te pinnen. Dat zou dan bovenop de 2,1 miljoen euro komen die al eerder was vrijgemaakt.

    Dat is een “beetje dom”. De organisatie, de gemeentesecretaris, de burgemeester, het college en tenslotte zijn eigen partij hadden de wethouder hiervoor moeten behoeden. We constateerden al eerder dat de checks & balances ontbreken. De correctiemechanismen ontbreken, falen of worden genegeerd. In de meeste gevallen eindigt dit in ongelukken.



De ontwerper dacht blijkbaar dat het een fontein was (bron: nota uitgangspunten)

Never a dull moment

De zichtbare symptomen van de achterliggende problemen zijn in ieder geval dat de kostenramingen en tijdsplanningen grotelijks worden overschreden, en dat men niet in staat is om een fatsoenlijk bestek op tijd op te leveren. Verder zijn de snode plannetjes met de viskiosk en met het waterkunstwerk onderweg gewoon kansloos gesneuveld. De verantwoordelijke projectleider heeft men moeten vervangen, en er is voor tonnen aan geld, tijd en energie verkwist waarvoor we als samenleving niets in retour krijgen. Alle problemen waren te voorzien en dus te voorkomen geweest, behalve misschien de problemen met de te gladde steentjes.

Conclusie: coachingsprobleem + leiderschapsprobleem

Concluderend en alles overwegend denk ik dat we hier net als bij het Nederlands elftal zowel met een coachingsprobleem als met een leiderschapsprobleem te maken hebben. Misschien goed om hier ook aandacht aan te schenken bij de profielschets voor een nieuwe burgemeester.


The Katwijk Way

En het gaat trouwens niet alleen op de grote projecten fout. Deze week weer een bericht dat de gemeente Katwijk van de rechter 45.000 euro aan Limes in Valkenburg moet betalen voor een nieuwe brug[1]. Er was iets fout gegaan met de vergunning. Dat is dom, maar nog dommer is dat je met die kansloze casus gewoon naar de rechter gaat omdat je blijkbaar ook nog star en eigenwijs bent en niet wil snappen dat je fout zit. Ik adviseer de smaakmakers binnen de gemeente om nu eens rigoureus te kappen met deze Katwijk Way.

Wat nu ?

Stel nu dat een fractie straks een Motie van Treurnis indient ? Kun je daar nog met goed fatsoen tegen stemmen ? En wat te denken van de positie van de verantwoordelijke wethouder ? Mensen, dit is een hoofdpijndossier. En geloof me, KiesKatwijk is daar helemaal niet blij mee. Katwijk en de Katwijkers zijn hier de dupe van. KiesKatwijk heeft overwogen om een motie van treurnis in te dienen maar ziet er van af.

De coalitiepartijen bedekken alles met de mantel der liefde en met clichépraatjes en dicteren als meerderheid wat er gaat gebeuren. Alleen de kiezer kan die situatie veranderen. En als de wethouder aftreedt zijn daarmee de problemen nog niet opgelost. De enige hoop die we hebben is dat gemeenteraadsleden in meerderheid hun verantwoordelijkheid pakken en de kansloze en verkwistende voorstellen rond de inrichting van het Andreasplein, de bibliotheek in de Noordzeepassage, en de miljoenenverbouw van het gemeentehuis naar de prullenmand verwijzen.

Jaap Haasnoot
Anna Marie van der Plas
Jacco van Duijn

Wethouder wil niet zeggen wat extra kosten zijn van vernieuwing van de bestrating van het plein. KiesKatwijk wil bestaande verharding behouden en alleen de P-stenen verwijderen. Kosten zijn blijkbaar geen factor bij de SGP-wethouder.

Social Icons


Featured Posts