6 oktober 2016

De gemeente Katwijk blundert verder



In de vorige blogs hebben we aandacht geschonken aan het fenomeen dat er de afgelopen jaren veel te veel geld is verspild door de gemeente Katwijk. Een paar hele grote vissen werden daarbij als voorbeeld genoemd. Het mechanisme waarom er niet geleerd wordt van fouten werd uit de doeken gedaan. Het bewijs dat er gewoon door geblunderd wordt kan men afleiden uit twee kwesties die binnenkort weer in de gemeenteraad komen. Het betreft onder andere het opknappen van het centrum en het Andreasplein. Daarnaast is er nog steeds geen nieuwe locatie gekozen voor de te vernieuwen bibliotheek. Als de Noordzeepassage daarvoor wordt uitverkoren dan betalen we vele miljoenen teveel. Maar dat leggen we een volgende keer wel uit.


Zeven strategische blunders

Terug naar de droeve actualiteit van het Andreasplein. Laten we maar niet al teveel woorden meer aan deze beschamende kwestie vuil maken. We benoemen hier zeven strategische blunders die in deze casus opvallen:

  1. Het ontwerpbureau lijkt min of meer de vrije hand te krijgen en tekent er dus lustig op los, alsof we in een blanco situatie zitten en geld geen enkele rol speelt. De ontwerper richt zich vooral op de wensen van de ondernemers zoals die door een lobby worden ingefluisterd. Er is blijkbaar niemand die grenzen stelt, de zichtlijnen worden heilig verklaard.

  2. Hieruit komt het waanzinnige voorstel voort om voor veel geld de viskiosk 20 meter te verplaatsen.  Daarnaast probeert men nondeju zelfs het uiterst succesvolle waterkunstwerk de nek om te draaien. Wie bedenkt zoiets ? De wethouder ? Of is deze slechts de roeptoeter ? Het dagelijks bestuur van onze gemeente loopt overal kritiekloos achteraan en laat zich blijkbaar voor een karretje spannen. De coalitiepartijen slapen door, het dualisme bestaat dus niet.

  3. Natuurlijk moeten we onze gemeente vergroenen waar dat maar kan. Maar juist niet op het Andreasplein. Het rendement van groen is elders beter en we moeten de maximale ruimte aan het plein geven om de functionaliteit te maximeren. Een plein moet ademen en een ruimtelijke beleving bieden, dichtplamuren is een vorm van benauwde vertrutting. De taptoe was onze verzekeringspremie die voorkomen heeft dat het niet nog veel erger is geworden.

  4. De klankbordgroep van winkeliers krijgt van de wethouder een positie alsof ze de betalende opdrachtgever is. De gemeenteraad die de eigenlijke eindbaas is wordt op afstand gehouden en wordt alleen geïnformeerd voor zover dat wettelijk noodzakelijk is. In de kwestie van het Andreasplein moesten we nog wel een hele discussie voeren over een foodmarkt (Mercado) op het Andreasplein en wilde de commerciële lobby vooral de auto’s in het centrum en op het Andreasplein houden.

    Toen de gemeenteraad niet veel oren had naar deze gekkigheid werden we door de vriendin van de vorige burgemeester, tevens voorvrouw van de klankbordgroep, op het matje geroepen. Dat is echt gebeurd. Zitten we hier soms in een derdewereldland ? Dit laat een denkwereld zien en het demonstreert bovendien dat verhoudingen uit het oog zijn verloren.

  5. Net zoals dat bij de bibliotheekkwestie speelt worden bijzaken tot hoofdzaken getransformeerd. Men ziet er geen been in om onnodig zeer aanzienlijke extra bedragen uit te trekken met als argument dat dit goed zou zijn voor de omzet van de winkeliers. De vervlechting en gelijkschakeling van het algemeen belang met het belang van de commercie is afkeurenswaardig om geen sterkere term te gebruiken. In het geval van de bibliotheek gaat het om miljoenen, we komen daar later nog op terug. Hierin zie je opnieuw de invloed van de commerciële lobby terug.

    Bibliotheekgeld is er niet om de middenstand te steunen. Geld voor de inrichting van ons dorp is slechts indirect bedoeld om de lokale bedrijvigheid te faciliteren. Het gaat er in de eerste plaats om ons dorp te verfraaien.

  6. We hebben nog niet het vertrouwen dat het parkeerprobleem voor bewoners in het centrum deugdelijk is opgelost. In ieder geval is het fietsparkeren in het geheel niet aangepakt. Ja, we weten dat er hier en daar een paar “nietjes” worden geplaatst. Ons voorstel voor een ondergrondse bewaakte fietsenstalling ging het bestuurlijk voorstellingsvermogen te boven. Zoals gebruikelijk bij de overheid gaat straks de wal het schip keren.

  7. Toen er onder andere als gevolg van bovenstaande  blunders en inschattingsfouten al heel veel geld in de bodemloze put verdwenen was, er van alles fout gegaan was, en er bovendien na 2 jaar nog weinig gepresteerd was heeft de wethouder zich door zijn ambtenaren terug laten sturen naar de gemeenteraad om er nog even 280.000 euro bij te pinnen. Dat zou dan bovenop de 2,1 miljoen euro komen die al eerder was vrijgemaakt.

    Dat is een “beetje dom”. De organisatie, de gemeentesecretaris, de burgemeester, het college en tenslotte zijn eigen partij hadden de wethouder hiervoor moeten behoeden. We constateerden al eerder dat de checks & balances ontbreken. De correctiemechanismen ontbreken, falen of worden genegeerd. In de meeste gevallen eindigt dit in ongelukken.



De ontwerper dacht blijkbaar dat het een fontein was (bron: nota uitgangspunten)

Never a dull moment

De zichtbare symptomen van de achterliggende problemen zijn in ieder geval dat de kostenramingen en tijdsplanningen grotelijks worden overschreden, en dat men niet in staat is om een fatsoenlijk bestek op tijd op te leveren. Verder zijn de snode plannetjes met de viskiosk en met het waterkunstwerk onderweg gewoon kansloos gesneuveld. De verantwoordelijke projectleider heeft men moeten vervangen, en er is voor tonnen aan geld, tijd en energie verkwist waarvoor we als samenleving niets in retour krijgen. Alle problemen waren te voorzien en dus te voorkomen geweest, behalve misschien de problemen met de te gladde steentjes.

Conclusie: coachingsprobleem + leiderschapsprobleem

Concluderend en alles overwegend denk ik dat we hier net als bij het Nederlands elftal zowel met een coachingsprobleem als met een leiderschapsprobleem te maken hebben. Misschien goed om hier ook aandacht aan te schenken bij de profielschets voor een nieuwe burgemeester.


The Katwijk Way

En het gaat trouwens niet alleen op de grote projecten fout. Deze week weer een bericht dat de gemeente Katwijk van de rechter 45.000 euro aan Limes in Valkenburg moet betalen voor een nieuwe brug[1]. Er was iets fout gegaan met de vergunning. Dat is dom, maar nog dommer is dat je met die kansloze casus gewoon naar de rechter gaat omdat je blijkbaar ook nog star en eigenwijs bent en niet wil snappen dat je fout zit. Ik adviseer de smaakmakers binnen de gemeente om nu eens rigoureus te kappen met deze Katwijk Way.

Wat nu ?

Stel nu dat een fractie straks een Motie van Treurnis indient ? Kun je daar nog met goed fatsoen tegen stemmen ? En wat te denken van de positie van de verantwoordelijke wethouder ? Mensen, dit is een hoofdpijndossier. En geloof me, KiesKatwijk is daar helemaal niet blij mee. Katwijk en de Katwijkers zijn hier de dupe van. KiesKatwijk heeft overwogen om een motie van treurnis in te dienen maar ziet er van af.

De coalitiepartijen bedekken alles met de mantel der liefde en met clichépraatjes en dicteren als meerderheid wat er gaat gebeuren. Alleen de kiezer kan die situatie veranderen. En als de wethouder aftreedt zijn daarmee de problemen nog niet opgelost. De enige hoop die we hebben is dat gemeenteraadsleden in meerderheid hun verantwoordelijkheid pakken en de kansloze en verkwistende voorstellen rond de inrichting van het Andreasplein, de bibliotheek in de Noordzeepassage, en de miljoenenverbouw van het gemeentehuis naar de prullenmand verwijzen.

Jaap Haasnoot
Anna Marie van der Plas
Jacco van Duijn

Wethouder wil niet zeggen wat extra kosten zijn van vernieuwing van de bestrating van het plein. KiesKatwijk wil bestaande verharding behouden en alleen de P-stenen verwijderen. Kosten zijn blijkbaar geen factor bij de SGP-wethouder.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Social Icons


Featured Posts