29 januari 2017

KiesKatwijk wil een park in Duinvallei



KiesKatwijk wil het plan voor een evenemententerrein van de Oranjevereniging Katwijk a/d Rijn van harte steunen. Dat kan geen nieuws zijn want in ons programma uit 2014 staat het volgende:


In het gebied Duinvallei wil KiesKatwijk een parklandschap. Hier kan gebruiksgroen, recreatiegroen en sportgroen worden gecombineerd met een evenemententerrein. Nog meer verstedelijking in dit gebied is buiten proportie en daarom ongewenst.


Om het publieke debat hierover te ondersteunen leggen wij er een paar suggesties naast. We doen daarbij niets anders dan een soort globaal masterplan propageren. Daarbinnen kunnen de initiatieven van burgers worden ingepast. We lopen hiermee dus niemand voor de voeten. KiesKatwijk hoopt dat er hierdoor wat breder naar de openbare ruimte gekeken wordt dan alleen naar een gebiedje voor een evenemententerrein. 


In het bijzonder willen we het plan van Jan de Lange hier noemen dat op 26 januari met een fraaie tekening in de Katwijksche Post is gepubliceerd. Ons idee is dat je zelfs zou moeten kijken of er geen uitwaaiering richting Valkenburg of Rijnsburg zou kunnen plaatsvinden. Katwijk en omgeving dreigt geheel versteend te worden en daar moet tegenwicht tegen worden geboden.

Onze bedoeling met Duinvallei is dat er een permanent park boven een in de toekomst te realiseren ondertunnelde N206 komt. Parken en bospercelen hebben een flink aantal jaren nodig om tot wasdom te komen. Het is zonde dat weer overhoop te gooien als de N206 verlegd moet worden. Zorg er dus voor dat de bomen buiten het toekomstige wegtracé blijven. Een open groene ruimte in het park positioneer je daarom boven een te verwachten N206 tracé. Deze open ruimte in het parklandschap kan prima worden benut als evenemententerrein. 

Op die manier kan het park er omheen een permanente functie krijgen. Het op deze wijze inrichten van de openbare ruimte is geen taak die privaat moet worden gefinancierd. De bevolking heeft er al voor betaald via de belastingen.

In de periferie wil men semipermanente huisvesting voor spoedzoekers realiseren. Wij zijn voorstander van meer huisvesting voor één- en tweepersoonshuishoudens (“tiny houses”). Heel Katwijk staat vol met gezinswoningen. De bevolkingsprognoses laten zien dat we met het categorisch uitsluiten van alleenstaanden en kleine huishoudens verkeerd bezig zijn. 

Betaalbaarheid was voor Dunavie ook geen eerste prioriteit. De hoeveelheid goedkoopste woningen in hun bestand is in een beperkt aantal jaren gehalveerd. Duinvallei kan ook op dat gebied een keerpunt zijn. Waar een wil is, is naast een (ondertunnelde) weg, ook passende sociale huisvesting mogelijk.





27 januari 2017

Unmanned Valley Valkenburg gaat van start



Donderdag 26 januari 2016 was een historische dag want in de raadsvergadering van de Katwijkse gemeenteraad werd het besluit genomen om te gaan starten met de ontwikkeling van Unmanned Valley Valkenburg (UVV). 

Dit is mogelijk geworden omdat wethouder Klaas Jan van der Bent met een hele reeks partijen die een vinger in de pap hebben een compromis had bereikt. Katwijk mocht met UVV beginnen als er maar niet gemorreld werd aan “oude afspraken” om in dit gebied ook 5000 woningen te realiseren. De gemeente Leiden speelde nog eenmaal de Judas door in een provinciale vergadering op 18 januari jl. met een treurig stemmend reactionair en in zekere zin ook immoreel verhaal te komen. Men wil de samenleving UVV onthouden op grond van verkeerd begrepen en nogal plat eigenbelang. Het is een oud spelletje van Leiden.


Wat er aan vooraf ging

Deze casus kent een lange en ingewikkelde voorgeschiedenis. Nadat in 2006 de Marine Luchtvaardienst was wegbezuinigd (heel erg dom met de kennis van nu) en het terrein in handen kwam van de voorganger van het Rijksvastgoedbedrijf ontstond er een interessante dynamiek. Allerlei figuren, instanties en groeperingen sprongen gretig op deze interessante kluif. Zoals gebruikelijk stonden vooral geld (hebzucht), aanzien (ijdelheid), macht en carrières (narcisme) centraal. En zoals dat gaat werden die gecamoufleerd met maatschappelijk en sociaal aanvaardbare doelen, of zeg maar alibi’s of rookgordijnen.

Dealtjes

Er werden kongsi’s en bondgenootschappen gesmeed. Plannetjes en strategieën werden in elkaar gedraaid. Deals werden gesloten in de trant van: “als jij hieraan meewerkt dan zorg ik dat project X door ons wordt gesteund en betaald”. De slagzin was “eerst bewegen, dan bouwen”. Er werd subtiel gechanteerd en wie niet meewerkte werd buitenspel gezet. Heel veel dure bureaus gingen een goede boterham verdienen om de plannetjes van een vertrouwenwekkende onderbouwing te voorzien. De bevolking die de rekeningen betaalde werd uiteraard van dat alles onkundig gehouden.

Soap

Het gebeuren speelde zich af in dure restaurants, in de wandelgangen van vergaderingen van Holland-Rijnland en in de werkkamers van de hoofdrolspelers. De volksvertegenwoordiging met het CDA in het centrum liet zich in meerderheid graag buitenspel zetten en conformeerde zich met overgave aan hun leidsmannen. Het hoogtepunt van deze activiteiten vond plaats in de vorige collegeperiode waarin een onbekwame VVD wethouder als een soort trekpop functioneerde in een soap waarbij Katwijk veel schade werd toegebracht.

Regisseurs

Maar in het centrum van deze soap waren er drie hoofdpersonen die aan de touwtjes trokken. Dat waren de burgemeesters van Katwijk en Leiden en de directeur van het Rijksvastgoedbedrijf (RVB). Maar ook gedeputeerden van de provincie en hun paladijnen moeten hier niet uitgevlakt worden. Daarnaast waren er natuurlijk lobbygroepen als Bouwend Nederland met hun sterke CDA verwantschap.

De rol van de gemeente Leiden

En qua politieke partijen speelt ook de PvdA, die provinciaal gedomineerd wordt door een Leidse Lobby, hier een opvallende rol. Lang geleden al werd die rol ingevuld door de regent Tjeerd van Rij, de man die later als dominant toezichthouder ROC Leiden naar de ondergang zou leiden. Het Leidse bestuur heeft last van ambitieverslaving, men wil zo graag een echt grote stad zijn. Bestuurders zijn vaak ijdeltuiten en macht is verslavend. Ach het ziektebeeld is wel duidelijk. 


Na Tjeerd van Rij heeft zijn paladijn Ron Hillebrand zijn rol in Valkenburg-gate overgenomen. Inmiddels is hij statenlid en konden we in de eerder genoemde provinciale vergadering genieten van leugenachtige interventies van zijn kant, in relatie met één-tweetjes met de Leidse VVD wethouder Laudy. Deze was op pad gestuurd om het verhaal van zijn baas af te steken. En nee, die baas is niet de Leidse gemeenteraad. Die wil springende koeien in een groene Oostvlietpolder. Dus we mogen aannemen dat ze dezelfde viervoeters ook in de groene Valkenburgse Polders gymnastische oefeningen willen laten doen. De Tjeerd van Rij van deze tijd heet sinds 2003 Henri Lenferink. Als voormalig wethouder wil hij geen lintenknipper zijn en hij stuurde Laudy het veld in om het vuile werk te doen.

“People ain’t no good” zingt Nick Cave geheel toevallig door de luidsprekers van mijn computer. Ik ben geneigd hem gelijk te geven.

Hoe het in Katwijk verder ging

Na alle voorbereidende beschietingen werd in Katwijk uiteindelijk een Masterplan goedgekeurd waarin 5000 woningen waren ingetekend. Een droombeeld dat natuurlijk in zuivere vorm nooit werkelijkheid zou kunnen worden. Dit omdat de min of meer onzichtbare hand van de markt bepaalt wat er gebouwd gaat worden. Met de manier waarop het hele geval in elkaar gestoken was zou een ordinaire Vinexwijk de meeste kans op succes hebben gehad.

Ondernemertje spelen

De Stuurgroep PLV, een geheimzinnig genootschap waarin de hoofdrolspelers ver weg van de volksvertegenwoordiging hun plannetjes uitbroedden, zou een Samenwerkingsovereenkomst (SOK) in elkaar draaien waarin alle relevante zaken zouden worden geregeld om het Masterplan de gaan uitvoeren. Saillant detail was dat twee overheidspartijen, de gemeente Katwijk en het RVB, in een bepaalde formule met elkaar als risicodragende partners en als projectontwikkelaar zouden optreden. Dat heet in de volksmond “ondernemertje spelen met belastinggeld”.

 Onhaalbaar

Een paar jaar geleden sprak ik een voormalige commandant van het Vliegkamp Valkenburg. Hij vertelde mij dat hij de woningbouwplannen altijd als onhaalbaar had beschouwd vanwege de enorme kosten die je zou moeten maken om dit moerasgebied woonrijp te maken. Met terugwerkende kracht heeft hij gelijk gekregen. De stuurgroep PLV is er niet uit gekomen. De plannen die ze hadden gemaakt zijn ondanks de peperdure adviezen van bureaus door het Rijk in de prullenmand gedeponeerd. Een afgang van jewelste.

Het bleek helemaal niet toegestaan dat het Rijk hier risicodragend de hobbyplannetjes van het RVB gaat uitvoeren. De immorele opzet om belastingen via ingenieuze constructies te ontwijken en om de volksvertegenwoordiging opzij te zetten via louche bv’tjes bleek niet levensvatbaar. Het plan heeft de gemeenteraad van Katwijk nooit meer bereikt.

Inmiddels zijn er wel al vele miljoenen aan overheidsgeld in de onhaalbare droom van de sleutelspelers van deze soap gestopt. Een parlementaire enquête is hier zeker op zijn plaats. De zaak zat na deze ontwikkeling muurvast. Het is dus niet de gemeente Katwijk die heeft getraineerd maar het is de stuurgroep PLV die er niet in geslaagd is om een haalbaar uitvoeringsscenario voor het masterplan te maken. Aan wie of aan welke omstandigheden dat te wijten is zal nader onderzoek moeten uitwijzen.


Unmanned Valley

Parallel aan deze ontwikkelingen kwam recent het initiatief van Unmanned Valley steeds nadrukkelijker in beeld. KiesKatwijk heeft in het verleden al gepleit voor luchtvaartgebonden industrie op het Vliegkamp. Dit in combinatie met recreatie c.q. een groene buffer en mogelijk de functie van een zakenvliegveld. Uiteraard past hierin ook het zweefvliegen heel prima. Het spreekt vanzelf dat wij vol hebben ingezet op steun aan het Unmanned Valley initiatief. Lees dat bijvoorbeeld HIER.

Het RVB heeft actief geprobeerd om die route te saboteren door het hele nagenoeg nieuwe vliegveld te slopen op een moment dat de toekomst van het gebied nog helemaal niet uitgekristalliseerd was. Woningbouw was lucratiever. Hoezo maatschappelijk Verantwoord Ondernemen ? Dit is gewoon vandalisme en er zijn miljoenen mee het afvoerputje in gegaan. 

In nagelnieuwe hangaars werd jarenlang wegenzout opgeslagen door het RVB: alles kaputt !


Wordt vervolgd

Omdat het hier een ingewikkelde zaak betreft die veel aspecten heeft en het verhaal niet te lang mag worden leg ik in de volgende blog precies uit wat onze motieven waren om op 26 januari het voorstel van het college te steunen. In dit voorstel wordt aangestuurd op een combinatie van 5000 woningen en Unmanned Valley in het betrokken gebied



18 januari 2017

Reddingsplan voor regionale kranten



Na eerdere afslankingen worden de redacties van de regionale kranten van het TMG concern nu dusdanig ingekrompen dat er nauwelijks nog sprake kan zijn van serieuze regionale journalistiek. Op enige termijn zullen die kranten, waaronder in onze regio het Leidsch Dagblad, zijn omgevormd tot een vermomde Telegraaf met een regionaal inlegvelletje. Erg jammer voor de diversiteit in ons medialandschap, de regio is binnenkort dus aangewezen op de huis aan huis bladen.

Over restaurants versus snackbars

De schade die ontstaat gaat wel wat verder dan verschraling van het nieuwsaanbod via de papieren media of wat minder kwaliteit van het journalistieke product. De onafhankelijke pers vormt een onmisbare pijler in ons democratische gebouw. De vrije pers vervult een functie als correctiemechanisme of als veiligheidsklep die voorkomt dat ons democratisch systeem in de fout gaat. Dat behoeft verder weinig uitleg en we hebben het terecht in dit verband vaak over de “waakhondfunctie”. 

Hapklaar nieuws, binnenkort alleen nog uit de internetmuur ?

Een krant vertegenwoordigt dus een maatschappelijk belang. Natuurlijk wordt er ook nieuws aangeboden via andere media zoals internet maar dat kan het verlies van een krant nooit helemaal compenseren. Als het laatste restaurant in uw woonplaats sluit dan komt toch ook niemand met de geruststellende opmerking dat er nog genoeg snackbars zijn ?

Een lastige puzzel

Nu ons een soortgelijke ramp dreigt te treffen is de hamvraag hoe we een regionaal nieuwsaanbod van voldoende kwaliteit via een papieren medium in de lucht kunnen houden. Omdat er een maatschappelijk belang is behoort overheidssteun tot de mogelijkheden. Maar staatssteun aan een particulier bedrijf is per definitie verboden. Er moet een gelijk speelveld zijn voor alle aanbieders van kranten en je kunt daarom niet een specifiek bedrijf bevoordelen. Dit is een lastige puzzel waarvoor elders echter wel diverse oplossingen zijn gevonden. Ik ben zo vrij om daar nog een nieuwe oplossing naast te leggen.

De oplossing: maak onderscheid tussen nieuwsproductie en –distributie

Het is prima als een functie van algemeen belang op adequate wijze door de markt wordt ingevuld. Als dat echter niet (meer) leidt tot het gewenste resultaat dan springt de overheid in, zoals dat bijvoorbeeld ook bij de omroep op landelijk, provinciaal en zelfs lokaal niveau gebeurt. We hadden nog niet zo lang geleden particuliere ambulancediensten, tegenwoordig voert de overheid die taak uit. 

de hardware

Bij de landelijke omroepen is er een scheiding tussen de “software”, de productie van programma’s , en de “hardware”, de exploitatie van de zenders en alle andere spulletjes die nodig zijn. Diezelfde formule kunnen we toepassen in de wereld van de papieren media. De oplossing is dus het scheiden van de nieuwsproductie en de productie en distributie van de papieren informatiedrager die we krant noemen. Als we de productieketen van de krant doorknippen op de scheidslijn tussen de redactie en het productiebedrijf kunnen we de rollen als het ware omdraaien.

De oplossing: Richt een gesubsidieerde nieuwsfabriek op
Waar we als overheid in geïnteresseerd zijn is het overeind houden van het nieuwsaanbod, inclusief alle bijkomende taken zoals de duiding en becommentariëring van het nieuws. Ook het “tegels lichten” via onderzoeksjournalistiek vertegenwoordigt een maatschappelijk belang. Het produceren en verkopen van de krant en het exploiteren van reclame en advertentiemogelijkheden is echter iets dat beter door een particuliere onderneming kan geschieden.

Bij nader inzien blijkt dat de overheid al regionale nieuwsfabrieken subsidieert. Via de regionale omroepen is er een complete infrastructuur aanwezig, van royaal betaalde directeur tot en met de jongste bediende, inclusief alle spulletjes die nodig zijn om een journalistiek product op de markt te brengen. Landelijk verdelen we 150 miljoen euro subsidie over 13 regionale omroepen. Waarom zouden we dat nieuws en entertainment eigenlijk alleen via radio en tv-kanalen en internet verspreiden ? 

Nieuwsfabriek

Ik ben hoogst verbaasd dat nog niemand op het idee gekomen is om dat product breder te vermarkten en het ook via papieren media naar de consument te brengen. . Daar is alle reden toe nu het particuliere bedrijfsleven het laat afweten en er een regionaal nieuwsvacuüm dreigt te ontstaan. Als we de regionale omroep bestempelen als een regionale informatiefabriek en er particuliere krantenuitgevers bij zoeken die het journalistieke product tegen een passende prijs willen afnemen dan slaan we diverse vliegen in één grote klap.

Win-win situatie
De overheid houdt op deze manier de informatie-infrastructuur in stand. Dat doen we bijvoorbeeld ook door subsidiëring van bibliotheken of VVV’s. De regionale omroep wordt eigenlijk alleen wat uitgebreid om ook via andere media de inwoners te kunnen bereiken. Netto hoeft dat misschien niet zo heel veel te kosten omdat de papieren media betalen voor het informatieaanbod. Dat is voor hen aantrekkelijk vanwege lagere kosten en minder rompslomp. Het is een klassieke win-win situatie waarmee uiteindelijk alle inwoners van de betrokken regio’s zijn gediend.

Er is niets nieuws onder de zon

Principieel zie ik weinig bezwaren, ik heb nooit klachten gehoord over de journalistieke onafhankelijkheid van de regionale omroepen. Er is een duidelijk maatschappelijk belang, en de overheid bemoeit zich niet direct met de exploitatie van kranten. Het staat elk bedrijf vrij om de (schappelijk) geprijsde informatie af te nemen tegen een uniforme prijs waardoor niemand benadeeld wordt. Het spreekt vanzelf dat niet alleen het TMG concern de producten van het nieuwe regionale “ANP” kan afnemen. Op deze manier kunnen ook andere uitgevers van huis aan huis bladen besluiten een (dagelijkse) krant uit te brengen. De met ontslag bedreigde journalisten van het Leidsch Dagblad kunnen direct aan de bak als we dit plan op korte termijn zouden  realiseren. 

Het lijkt me een prima idee om in de regio Leiden en de Duin- en Bollenstreek hier een proef mee te doen. Ik kan me bovendien goed voorstellen dat alle gemeenten in deze regio samen met de provincie hier financieel in willen bijdragen.


Tussen de droom en de daad…

Tussen de droom en de daad staan in overheidsland altijd vele praktische bezwaren. Vorig jaar is de Stichting Regionale Publieke Omroep opgericht. Het is de bedoeling dat deze stichting één concessie gaat krijgen op grond waarvan de regionale publieke media-opdracht moet worden uitgevoerd door de 13 regionale omroepen. De mediawet is echter nog niet veranderd door staatssecretaris Sander Dekker. Ik denk dus dat we op dit moment bij OCW moeten zijn om een experiment in de regio Leiden en Duin- en Bollenstreek van de grond te krijgen i.s.m. Omroep West. 

De eerste stap is dat er voldoende politieke wil ontstaat om dat experiment te kunnen starten. Daarom doe ik een beroep op regionale en provinciale politici om alles te doen wat in hun macht ligt om hier tot daden te komen.


13 januari 2017

Motie KiesKatwijk over Leidsch Dagblad geblokkeerd



Alles is psychologie

Als (sociaal-)psycholoog ben ik altijd erg geïnteresseerd in menselijk gedrag. Als raadslid zit je dat wel eens in de weg. Van nature probeer ik de echte motieven van mensen te begrijpen die zich soms verschuilen achter de politiek correcte taalkundige uitingen. Als iemand beweert dat de gemeenteraad zich maar niet met zaken als de integratie van nieuwkomers zou moeten bemoeien omdat dit tot bureaucratische toestanden zou leiden, en de slagvaardigheid van de gemeente zou hinderen, dan weet je dat er botweg gelogen wordt. Er zijn dan andere motieven.

Onderliggende motieven

Als sommige partijen met ontroerende verhalen komen dat je een betrouwbare partner moet zijn bij het nakomen van afspraken uit het verleden over het veranderen van het Vliegkamp Valkenburg in een Vinexwijk dan klinkt dat bijzonder nobel. Maar je moet toch niet vreemd opkijken als diezelfde partijen alle begrip tonen dat de nog niet zo lang geleden gemaakte afspraak om een gemeenschapshuis te realiseren in de Hoornes met oneigenlijke argumenten wordt getorpedeerd. De tijden zijn veranderd, er zijn nieuwe feiten en we moeten flexibel zijn is dan het betoog. Deze benadering kwam dan blijkbaar even beter uit in dit geval. Maar wat waren in beide casussen de onderliggende motieven die niet worden geuit ?

Baantjesjagers

Politiek is mensenwerk en dus zie je alle fraaie en minder fraaie strevingen en gedragingen van mensen daarin terug. En dus staat het eigen belang of het groepsbelang van de partij vaak voorop en niet het algemeen belang. En dus gaat het soms minder om de inhoud van de zaak en meer om het bevorderen van de eigen belangen. Het zijn allemaal baantjesjagers zei mijn vader vroeger. Maar dat is wel een hele korte samenvatting van het voorgaande. Neem in ieder geval van ondergetekende, voormalig medewerker van de al veel eerder verdwenen Leidse Courant, aan dat ik me druk maak over de kwestie van het verdwijnen van de laatste regionale krant omdat ik denk dat de democratie op allerlei manieren in de gevarenzone zit. In de vorige blog heb ik dat ook beargumenteerd.

Geen belangstelling

Ondanks de wetenschap over het menselijk tekort was ik toch verbaasd toen mij door de voltallige raad van de gemeente Katwijk de mogelijkheid werd ontnomen om over de heikele kwestie van het verdwijnen van de regionale pers te spreken. KiesKatwijk had eerder een motie opgesteld om het college te vragen die kwestie in het samenwerkingsverband Holland-Rijnland in de groep te gooien. Het is immers een regionaal probleem en dus moet je het ook regionaal aanpakken. 

Fatsoenshalve stuur ik moties altijd tevoren naar de fracties. Men wordt dan niet overvallen door de kwestie. Uit de reacties van de fracties bleek dat niemand de motie ging steunen. Vandaar mijn poging om dan maar een extra agendapuntje in te lassen. Toen die mogelijkheid door de collega’s werd geblokkeerd probeerde ik vervolgens tenminste nog een mondelinge vraag te stellen. Ook dat wordt altijd tevoren besproken in het overleg met fractievoorzitters en ook die mogelijkheid werd voor mij afgesneden door de collegae.

Censuur

Met de beste wil van de wereld kan ik niet begrijpen dat iemand een andere partij de mogelijkheid wil ontnemen om iets voor het voetlicht te brengen dat deze partij (beargumenteerd) van belang vindt. De politiek correcte verklaringen en procedurele flauwekulletjes die als argument naar voren werden gebracht kan ik moeilijk serieus nemen. Hier speelt gewoon het menselijk tekort en de gunfactor. KiesKatwijk heeft teveel de trom geroerd over de kwestie Leidsch Dagblad en dus traden er allerlei reflexen in werking. Voer voor psychologen.


De Visserijschool

Bij de kwestie Visserijschool hebben we wel voor elkaar gekregen dat er gisteren een openbare discussie kwam over de bestemming van dit gebouw. Maar daar hadden we het geluk dat er door de bevolking een petitie is ingediend. Men kon er dus moeilijk omheen na alle fraaie politiek correcte verhalen over burgerparticipatie die we de afgelopen periode hebben moeten verduren. 

Hier bleek dat geen enkele partij, behalve KiesKatwijk, belangstelling heeft voor een maatschappelijke functie voor dit gebouw. Het is bijzonder nuttig voor de bevolking om duidelijkheid te krijgen en om kennis te nemen van de motieven van de diverse partijen. KiesKatwijk neemt het andere partijen uiteraard niet kwalijk dat ze een andere mening hebben. Wij betreuren het wel dat men de openbare discussie over belangrijke zaken op belangrijke momenten blokkeert. 


De gemeente Leiden heeft nagedacht

Terug naar de inhoud van het Leidsch Dagblad Debacle. Wat ik niet wist, maar wat door onze uitstekende tijdelijke burgemeester (kan die man niet blijven ?) naar voren werd gebracht is dat de gemeente Leiden zich al eerder met het regionale medialandschap heeft beziggehouden. Chapeau dames en heren Leienaren ! Het heeft blijkbaar niet in mijn krant gestaan want ik wist het niet. Men heeft in Leiden zelfs een echte beleidsnota laten fabriceren waarin vijf opties voor ondersteuning worden gepresenteerd:

  1. Het inkopen van meer advertenties
  2. Prestatieafspraken maken met media
  3. Partnerschap
  4. Stimuleringsfonds/subsidieregeling
  5. Ontwikkelingen aan de markt overlaten

 Een beter idee ?

B&W van Leiden kiezen voor een stimuleringsfonds en terecht geven ze ook aan dat hierover in regionaal verband gesproken moet worden. Met het gevaar dat ik weer wegens te bijdehand opereren wordt afgeserveerd door concurrentiegevoelige collega’s wil ik hierbij toch even melden dat ik denk dat ik een veel beter idee heb. Ja, dat is erg dom en vooral arrogant van mij. Helaas is de ruimte hier op dus ga ik het idee volgende week op deze plaats uit de doeken doen. Stay tuned.

Jaap Haasnoot



Social Icons


Featured Posts