13 januari 2017

Motie KiesKatwijk over Leidsch Dagblad geblokkeerd



Alles is psychologie

Als (sociaal-)psycholoog ben ik altijd erg geïnteresseerd in menselijk gedrag. Als raadslid zit je dat wel eens in de weg. Van nature probeer ik de echte motieven van mensen te begrijpen die zich soms verschuilen achter de politiek correcte taalkundige uitingen. Als iemand beweert dat de gemeenteraad zich maar niet met zaken als de integratie van nieuwkomers zou moeten bemoeien omdat dit tot bureaucratische toestanden zou leiden, en de slagvaardigheid van de gemeente zou hinderen, dan weet je dat er botweg gelogen wordt. Er zijn dan andere motieven.

Onderliggende motieven

Als sommige partijen met ontroerende verhalen komen dat je een betrouwbare partner moet zijn bij het nakomen van afspraken uit het verleden over het veranderen van het Vliegkamp Valkenburg in een Vinexwijk dan klinkt dat bijzonder nobel. Maar je moet toch niet vreemd opkijken als diezelfde partijen alle begrip tonen dat de nog niet zo lang geleden gemaakte afspraak om een gemeenschapshuis te realiseren in de Hoornes met oneigenlijke argumenten wordt getorpedeerd. De tijden zijn veranderd, er zijn nieuwe feiten en we moeten flexibel zijn is dan het betoog. Deze benadering kwam dan blijkbaar even beter uit in dit geval. Maar wat waren in beide casussen de onderliggende motieven die niet worden geuit ?

Baantjesjagers

Politiek is mensenwerk en dus zie je alle fraaie en minder fraaie strevingen en gedragingen van mensen daarin terug. En dus staat het eigen belang of het groepsbelang van de partij vaak voorop en niet het algemeen belang. En dus gaat het soms minder om de inhoud van de zaak en meer om het bevorderen van de eigen belangen. Het zijn allemaal baantjesjagers zei mijn vader vroeger. Maar dat is wel een hele korte samenvatting van het voorgaande. Neem in ieder geval van ondergetekende, voormalig medewerker van de al veel eerder verdwenen Leidse Courant, aan dat ik me druk maak over de kwestie van het verdwijnen van de laatste regionale krant omdat ik denk dat de democratie op allerlei manieren in de gevarenzone zit. In de vorige blog heb ik dat ook beargumenteerd.

Geen belangstelling

Ondanks de wetenschap over het menselijk tekort was ik toch verbaasd toen mij door de voltallige raad van de gemeente Katwijk de mogelijkheid werd ontnomen om over de heikele kwestie van het verdwijnen van de regionale pers te spreken. KiesKatwijk had eerder een motie opgesteld om het college te vragen die kwestie in het samenwerkingsverband Holland-Rijnland in de groep te gooien. Het is immers een regionaal probleem en dus moet je het ook regionaal aanpakken. 

Fatsoenshalve stuur ik moties altijd tevoren naar de fracties. Men wordt dan niet overvallen door de kwestie. Uit de reacties van de fracties bleek dat niemand de motie ging steunen. Vandaar mijn poging om dan maar een extra agendapuntje in te lassen. Toen die mogelijkheid door de collega’s werd geblokkeerd probeerde ik vervolgens tenminste nog een mondelinge vraag te stellen. Ook dat wordt altijd tevoren besproken in het overleg met fractievoorzitters en ook die mogelijkheid werd voor mij afgesneden door de collegae.

Censuur

Met de beste wil van de wereld kan ik niet begrijpen dat iemand een andere partij de mogelijkheid wil ontnemen om iets voor het voetlicht te brengen dat deze partij (beargumenteerd) van belang vindt. De politiek correcte verklaringen en procedurele flauwekulletjes die als argument naar voren werden gebracht kan ik moeilijk serieus nemen. Hier speelt gewoon het menselijk tekort en de gunfactor. KiesKatwijk heeft teveel de trom geroerd over de kwestie Leidsch Dagblad en dus traden er allerlei reflexen in werking. Voer voor psychologen.


De Visserijschool

Bij de kwestie Visserijschool hebben we wel voor elkaar gekregen dat er gisteren een openbare discussie kwam over de bestemming van dit gebouw. Maar daar hadden we het geluk dat er door de bevolking een petitie is ingediend. Men kon er dus moeilijk omheen na alle fraaie politiek correcte verhalen over burgerparticipatie die we de afgelopen periode hebben moeten verduren. 

Hier bleek dat geen enkele partij, behalve KiesKatwijk, belangstelling heeft voor een maatschappelijke functie voor dit gebouw. Het is bijzonder nuttig voor de bevolking om duidelijkheid te krijgen en om kennis te nemen van de motieven van de diverse partijen. KiesKatwijk neemt het andere partijen uiteraard niet kwalijk dat ze een andere mening hebben. Wij betreuren het wel dat men de openbare discussie over belangrijke zaken op belangrijke momenten blokkeert. 


De gemeente Leiden heeft nagedacht

Terug naar de inhoud van het Leidsch Dagblad Debacle. Wat ik niet wist, maar wat door onze uitstekende tijdelijke burgemeester (kan die man niet blijven ?) naar voren werd gebracht is dat de gemeente Leiden zich al eerder met het regionale medialandschap heeft beziggehouden. Chapeau dames en heren Leienaren ! Het heeft blijkbaar niet in mijn krant gestaan want ik wist het niet. Men heeft in Leiden zelfs een echte beleidsnota laten fabriceren waarin vijf opties voor ondersteuning worden gepresenteerd:

  1. Het inkopen van meer advertenties
  2. Prestatieafspraken maken met media
  3. Partnerschap
  4. Stimuleringsfonds/subsidieregeling
  5. Ontwikkelingen aan de markt overlaten

 Een beter idee ?

B&W van Leiden kiezen voor een stimuleringsfonds en terecht geven ze ook aan dat hierover in regionaal verband gesproken moet worden. Met het gevaar dat ik weer wegens te bijdehand opereren wordt afgeserveerd door concurrentiegevoelige collega’s wil ik hierbij toch even melden dat ik denk dat ik een veel beter idee heb. Ja, dat is erg dom en vooral arrogant van mij. Helaas is de ruimte hier op dus ga ik het idee volgende week op deze plaats uit de doeken doen. Stay tuned.

Jaap Haasnoot



Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Social Icons


Featured Posts