26 oktober 2017

Grootscheepse personeelsuitbreiding gemeente Katwijk onverantwoord en dus ongewenst



Jarenlang slecht bestuur en slecht management heeft een prijs

Het succes van de gemeente Katwijk is in grote mate afhankelijk van ons gereedschap en dat is het ambtelijk apparaat. Als we ons beperken tot de twee meest recente raadsperiodes dan is het in feite continu hommeles op dit gebied. KiesKatwijk heeft de afgelopen jaren zo’n beetje als enige geprobeerd het bestuurlijke wegkijken op dit terrein te doorbreken. 

Uiteindelijk kon men het deksel niet meer op de doofpot, of misschien moeten we beerput zeggen, houden omdat er via het Havendrama en het cultuurrapport sprake was van een daverende ontploffing. De schade was enorm. Dat is enorm treurig voor de slachtoffers en ook voor de belastingbetaler die de schade kan betalen. Het is ook betreurenswaardig omdat de problemen te voorkomen waren geweest. Er is hier geen sprake van een natuurverschijnsel maar van een jarenlang verwijtbaar proces van slecht bestuur en slecht management. De huidige verantwoordelijk wethouder, die de portefeuille relatief kort in handen heeft, treft hier dus nauwelijks blaam omdat een lange geschiedenis aan de ontploffing vooraf gaat.

Personeelsuitbreiding is niet het goede antwoord

Echter de voorstellen over uitbreiding van de formatie en de verbouw van het gemeentehuis waarmee deze wethouder bij de raad op visite komt geven ons weinig vertrouwen dat zaken rond personeel en organisatie nu wel op de juiste manier worden aangepakt. Het onderwerp van de personeelsuitbreiding staat daarbij dus niet op zichzelf want ook de voorgenomen miljoeneninvestering in het gemeentehuis achten wij hoogst risicovol. Zeker in combinatie met de voorgenomen invoering van het inmiddels achterhaalde “nieuwe werken” en een organisatie die dus overduidelijk in de lappenmand zit. 

Alternatieve scenario’s voor de huisvesting zijn nooit serieus bestudeerd omdat het college zich baseert op een dogmatische geloofswaarheid: “alles onder één dak zou in alle gevallen beter zijn”. Datzelfde oogkleppenbeleid en een haast religieuze vorm van “heilsdenken” zagen we al, misschien tegen beter weten in, bij het in de lucht houden van de Lean-doctrine. Inmiddels weten we wat daarvan terecht gekomen is.


O.R. Rapport sabelt collegebeleid neer

Het voorgenomen beleid van het college als reactie op het cultuurrapport is op een niets aan de verbeelding overlatende wijze compleet neergesabeld door de O.R.. Dat rapport van de O.R. heeft onterecht nauwelijks aandacht gekregen in de politiek en in de pers. Er staan heel verstandige dingen in en het geeft gelukkig enig vertrouwen dat sommigen in dit gemeentehuis wel in staat zijn de juiste diagnose te stellen.

Diagnose ontbreekt

Dat is trouwens ook meteen het probleem bij het huidige college. Zonder een deugdelijke diagnose komt men met een recept voor de problemen. Een kwaliteitsprobleem wordt aangepakt door meer ambtenaren aan te nemen. Een slecht functionerende organisatie uitbreiden met 50 Fte geeft een grotere , duurdere en nog steeds slecht functionerende organisatie. Daarmee maken we de problemen dus groter.


De O.R. spreekt over gevoelens van onveiligheid, gebrek aan draagvlak, vertrouwen en betrokkenheid. Men spreekt zijn ongenoegen uit over een klinische technocratische benadering en men mist een mens-georiënteerde invalshoek. “Investeer in je menselijk kapitaal”, roept de O.R. in een soort noodkreet uit, “en kies voor een andere sturingsfilosofie”. Dat is heel wat anders dan een blik ambtenaren opentrekken. Ik denk trouwens dat de organisatie in de huidige toestand moeilijkheden zal ondervinden bij het aantrekken van echte kwaliteit.

Verkeerd medicijn

Na de bespreking van het cultuurrapport hebben we niets meer gehoord van het college omtrent dit onderwerp. Radiostilte over het vervolgtraject van het cultuurrapport en dan vervolgens “out of the blue” met een niet onderbouwd voorstel komen om de formatie grootscheeps uit te breiden lijkt me niet het juiste antwoord op de langjarig aanwezige en uit de hand gelopen problematiek. 
Het is een klap in het gezicht van de medewerkers die middels de O.R. een noodkreet hebben afgegeven. Het is het verkeerde medicijn voor een blijkbaar onjuist gediagnosticeerde kwaal. En het is op zijn minst een totaal verkeerde timing omdat je so wie so eerst de onderliggende problemen zou moeten oplossen voordat je de organisatie gaat uitbreiden.

Cultuur is oorzaak van onvoldoende productie

De cultuurproblemen hebben natuurlijk ook een enorm negatief effect op het productievermogen van de organisatie. Als dat probleem uit de wereld is hebben we tegelijkertijd meer productievermogen gerealiseerd. KiesKatwijk heeft uitgerekend dat alleen al het tijdsbeslag dat het leanproject met zich meebrengt een orde van grootte van ongeveer 30 Fte omvat. Dat kan op geen enkele wijze worden terugverdiend. Het productieverlies door de niet adequate cultuur komt daar nog eens bovenop.


En dan hebben we het nog niet eens over de kwaliteit van die productie gehad. Nogmaals het inkijkje dat het rapport van de O.R. ons biedt is schokkend te noemen. De daarin op tafel gelegde problemen moeten eerst uit de wereld zijn voordat we aan formatie-uitbreiding kunnen denken. Want anders spannen we het paard achter de wagen.

Symptoombestrijding

Het grote probleem met de aanpak van dit college is dus dat ze een kwaliteitsprobleem willen bestrijden door een kwantitatieve benadering. De voorgenomen uitbreiding van de formatie is in het beste geval een vorm van symptoombestrijding die fundamenteel niets oplost.  Waarschijnlijk is de uitbreiding overbodig als eerst de cultuurproblemen worden opgelost.


Financieel onverantwoord

Vanuit financieel oogpunt is het onverstandig en extravagant om zonder objectieve onderbouwing de formatie plotsklaps met 10% uit te breiden en de begroting structureel met ongeveer 4 miljoen extra te belasten. In een tijd waarin we in Katwijk blijkbaar niet bereid of niet in staat zijn om een paar schoolconciërges met minimumloon te financieren is dat in onze ogen maatschappelijk niet te verkopen. 

De gemeente moet net als de scholen en andere gesubsidieerde instellingen gewoon roeien met de riemen die we hebben. Dat is ook de kern van het financieel beleid dat tot voor kort onder het motto “scherp aan de wind” werd gevoerd. Wethouder van Duijn heeft zijn hielen nog niet gelicht of het roer wordt 180 graden omgegooid. Het CDA heeft daar wel wat uit te leggen.

Beleid is niet vertrouwenwekkend

Een dergelijke drastische beleidswijziging roept vragen op over continuïteit van het beleid en over leiderschap. De slechte of ontbrekende objectieve onderbouwing van de gewenste personeelsformatie - er is een verlanglijstje rond gestuurd – maakt het beeld niet vertrouwenwekkender. Er is last minute nog bij Berenschot een slap aftreksel van een benchmark besteld om de gemeenteraad – die blijkbaar vooral als hindermacht wordt gezien – over de streep te kunnen trekken. 

De informatievoorziening voor de gemeenteraad was in dit dossier uitermate slecht en raadsleden hebben stapsgewijs de nodig gegevens er uit moeten trekken. De wijze van besluitvorming via het meeliften in, en gecamoufleerd door de begrotingsbehandeling i.p.v. behandeling via een apart raadsvoorstel vind ik niet kunnen. Dat past ook niet in de open bestuursstijl waar we het bij de start van deze collegeperiode o.l.v. Niek Jan van Kesteren over gehad hebben.


Het zal duidelijk zijn dat KiesKatwijk vindt dat het anders moet en we zullen dus niet meewerken aan deze grootscheepse personeelsuitbreiding. Wij vinden dat eerst het cultuurprobleem uit de wereld moet worden geholpen conform de benadering die de O.R. suggereert. Wij zien de uitbreiding met 40 Fte als een poging om de echte problemen voor de zoveelste keer te omzeilen i.p.v. uit de wereld te helpen.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Social Icons


Featured Posts