20 juni 2018

De oude coalitie gaat gewoon door


Doorgaan

De kogel is door de kerk. De oude coalitie gaat gewoon door. Vier jaar te laat mag een immer meebuigend Gemeentebelangen alsnog de zaak opleuken om de schijn van representativiteit aan het nieuwe college te verlenen. Het smaldeel van de Christelijke partijen is langzaam aan het afkalven. Op eigen kracht doorgaan werd dus moeilijk c.q. is moeilijk verkoopbaar, ondanks dat men bij de meest recente verkiezingen toch nog 52,6 % van de kiezers aan zich wist te binden. Het is trouwens een prestatie van formaat dat het verlies niet groter is geworden.


Vooruitgang

Dat is vooral te danken aan het CDA dat met een peperdure campagne inspeelde op het dorpsgevoel van de kiezers. Dat sentiment heeft gewerkt, veel Rijnsburgers en Valkenburgers zijn er immers niet blij mee dat ze destijds bij Katwijk zijn gevoegd. Het college kon dus door, met dank aan de “sponsors” van het CDA en het onderbuikgevoel waar schaamteloos op werd ingespeeld. De investering levert twee wethouders op dus de financiers krijgen waar voor hun geld.

In feite is er vier jaar geleden met het vorige college, dat een dekking van 55% had, een legale staatsgreep gepleegd waarbij alle niet-confessionele kiezers aan de kant werden geschoven. Dat Gemeentebelangen destijds door dom gedrag zichzelf buiten spel zette verandert niets aan dat feit. Dat kwam misschien wel prima uit.

De geschiedenis herhaalt zich

Op dit moment hebben we opnieuw precies dezelfde situatie. Nu ontplofte de PvdA, een prima aanleiding om deze partij, inclusief de D66 bijwagen, af te kunnen serveren. Een ingewijde vertelde mij: “Ze hebben de PvdA een bot toegeworpen, die gingen er vervolgens om vechten, en daarna heeft men het bot weer afgepakt”. Maar kijk, er is toch ook vooruitgang ! De nieuwe coalitie kan bogen op 56% dekking van de uitgebrachte stemmen. Dat is precies een volle procent meer aan kiezers die zich vertegenwoordigd kunnen weten in het machtscentrum van de gemeente Katwijk.


Stabiel verbinden

Het primaire doel was “een stabiele coalitie die recht zou doen aan de verkiezingsuitslag”. De leden van het vorige college werkten elkaar zo effectief tegen dat de CU zich daarom in de onderhandelingen gedwongen zag om te proberen alle harde portefeuilles bij elkaar te schrapen. Daardoor zou men minder afhankelijk worden van de “vrienden” van CDA en SGP, en ook van het altijd onvoorspelbare Gemeentebelangen, en zo toch wat voor elkaar kunnen brengen. Die stabiliteit ziet er op voorhand dus niet al te best uit, en opnieuw werd bijna de helft van de kiezers aan de kant geschoven. Het resultaat voldoet dus niet aan de gestelde eisen.

Implosie PvdA kwam blijkbaar goed uit

Nadat de PvdA haar eigen ondergang had geregeld had men natuurlijk gemakkelijk een breder en echt serieus onderzoek naar alternatieven kunnen uitvoeren. Dat zou wel eens tot een stabieler resultaat geleid kunnen hebben dan we nu gepresenteerd krijgen. En dat zou zeker ook een betere afspiegeling hebben opgeleverd. Dat had dus gemoeten, maar de politieke wil ontbrak daarvoor.

Andere combinaties zijn bewust niet serieus onderzocht omdat blijkbaar toch niet het verkiezingsresultaat dominant was maar iets anders. De situatie van vier jaar geleden herhaalt zich daarom dus. Dat is heel erg schadelijk voor de democratie want dit leidt tot verdere afkalving van het vertrouwen in ons bestuur. Een (veel te) groot deel van de kiezers zal zich nu niet in het eindresultaat herkennen. De tweede doelstelling van de collegevorming was het “werken aan verbinding en vertrouwen: binnen het college en met de raad, maar ook met de samenleving”. Mooi hoor ! Maar gezien het werkelijke gedrag misschien ook wel een beetje onwaarachtig. Net zo onwaarachtig als die Nieuwe Open Bestuursstijl.


Ontluisterend

Het was ontluisterend om kort geleden mee te maken dat René Slootweg moest toegeven dat Gemeentebelangen in feite al akkoord is met de bieblocatie Noordzeepassage. Dat gebeurde tijdens de bespreking van het raadsvoorstel om voor de vorm nog even opnieuw snel een onderzoekje naar een mogelijke bieblocatie op het Baljuwplein te doen. Dat zou voor enkele tienduizenden euro’s aan de betrokkenen een alibi opleveren dat er “iets te kiezen zou zijn geweest”.

Business as usual

Die bieblocatie Noordzeepassage is dus al lang, met dank aan Gemeentebelangen, geregeld. Niet alleen qua proces maar ook qua inhoud is het dus “business as usual”. Het CDA kan gewoon doorgaan met haar hobby om zoveel mogelijk geld en faciliteiten richting de plaatselijke neringdoenden te schuiven. We weten ondertussen ook waarom het college nooit naar het Rabobank kantoor heeft willen kijken voor een combinatie van Cultuurhuis en Stadskantoor. De CU blijft doen of ze niet doorheeft dat het plafond van 11 miljoen euro voor bibliotheekhuisvesting al lang overschreden is. En Gemeentebelangen gaat er van uit dat de kiezer over vier jaar haar verraad al lang vergeten zal zijn.

Vriendjespolitiek

De verkeerde keuzen die keer op keer gemaakt worden leiden allemaal niet tot de beste oplossingen en/of de laagste kosten. Het is zo’n beetje hetzelfde als wat er op landelijk niveau gebeurt. Elke keer hebben we weer een nieuw schandaal als blijkt dat het grootbedrijf weer bevoordeeld is ten koste van de gewone man. Op landelijk niveau krijgt de Shell een lucratieve ruling van de (overigens zeer slecht functionerende) belastingdienst die de samenleving miljarden aan inkomsten kost. Dat is immoreel en moet eigenlijk diefstal worden genoemd. Deze transactie is natuurlijk niet buiten de politiek c.q. buiten het Torentje om gegaan. 

Businessclub

Op plaatselijk niveau zie je soortgelijke acties waarbij men elkaar in de businessclub de bal toespeelt. Het gaat helemaal niet om de bieb maar om de belangen van de retail en de ontwikkelaars. Dat mag wat kosten. Als we als gemeente het kantoor van de Rabobank hadden gekocht voor een Cultuurhuis/Stadskantoor dat had dat de belastingbetaler heel veel geld bespaard. Nu deze locatie gegund is aan een ontwikkelaar voorspel ik u met de verbouw van het gemeentehuis en met de Noordzeepassage een heleboel ellende, met de bijbehorende kosten.

De kiezer heeft gelijk

We kunnen lokaal en landelijk terecht klagen over verkeerde beslissingen, of het verkeerde voorbeeldgedrag van bestuurders. Laten we daarbij wel even vaststellen dat de kiezer dit allemaal mogelijk maakt. Landelijk is de VVD nog steeds de grootste partij, en plaatselijk is dat nog steeds het CDA. Iedereen, of beter gezegd 56% van de kiezers krijgt dus waarom ze gevraagd heeft. Een stem op Gemeentebelangen blijkt een stem op het CDA te zijn. Voor ingewijden is dat geen verrassing.


Verdeeldheid

We moeten ook vaststellen dat de samenwerkingsbereidheid binnen het niet-confessionele blok afwezig is. Als VVD, Hart voor Katwijk en misschien nog een derde partij zich als blok hadden opgesteld en samen een bekwame wethouders kandidaat in de aanbieding hadden gedaan was dat moeilijk te negeren geweest. Net als Durf is men passief gebleven en heeft men niet het initiatief naar zich toegetrokken. PvdA en D66 hebben anderen buiten hun initiatief gehouden. Zij dachten samen wel even een nestje te kunnen uithalen. Hoogmoed komt voor de val. Namens KiesKatwijk heb ik wel eens voorzichtig gesondeerd bij anderen maar kreeg geen respons. Met één zetel kon ik in die situatie natuurlijk niet zelf veel meer doen of het voortouw nemen.


Eigen dorp eerst

De kiezer heeft in het stemhokje voor een aanzienlijk deel zijn groengevoel en/of zijn dorpsgevoel als kompas gebruikt. En dan kom je blijkbaar op dit resultaat uit. Een ontplofte PvdA en het CDA aan het stuur, met de CU in haar eigen niche en de SGP die de toerismelobby en de duurzaamheidsprofeten mag bedienen. GB is het schaamlapje dat alle kanten opwaait, en dat de illusie moet wekken dat er sprake is van afspiegeling. De rest staat aan de kant en doet niet mee. Dat heeft men aan zichzelf te (ver)wijten.


Waarheen, waartoe ?

Over vier jaar is iedereen alles weer vergeten. De belastingen zijn dan flink verhoogd en er zijn op dat moment weer de nodige schandalen en zeperds te noteren die de komende periode door gebrek aan bestuurskracht nog gaan plaatsvinden. Alle successen zitten weer in de portefeuille van Klaas Jan van der Bent, alle missers en bleeders zitten bij de anderen. Teamfunctioneren is in het college nog steeds een onbekend fenomeen. 

Kleine zelfstandigen

Het college is een verzameling kleine zelfstandigen met elk een eigen winkeltje. Elke dinsdag is het oorlog. De gemeentelijke organisatie heeft men nog steeds niet geprofessionaliseerd en opgeschoond. Ik denk dat het tegen die tijd wel weer eens tijd wordt om het centrum van Katwijk opnieuw in te richten. Ik weet nog wel een goede architect. Laten we ondertussen hopen dat de kiezers de volgende keer opnieuw de moeite zullen nemen om een stembiljet in te vullen.

Jaap Haasnoot
KiesKatwijk


28 mei 2018

Stammenstrijd in Katwijk



Kuddementaliteit

De mens is in de kern een tribaal wezen. De stam vormde van oudsher de beste voorwaarde om als soort te kunnen overleven in een vijandige omgeving. Evolutionair heeft dat de nodige gevolgen gehad. De kuddementaliteit levert daarom nog steeds de nodige brandstof voor allerlei onderbuikgevoelens en gedragingen van de mensensoort. Marketeers en partijstrategen weten dat als geen ander en maken er dankbaar gebruik van.

Identiteitspolitiek

In de verkiezingscampagne hebben vooral het CDA en de PvdA geprofiteerd van het exploiteren van het dorpsgevoel. Het CDA heeft een enorm bedrag gespendeerd om effectief in te kunnen spelen op het onderbuikgevoel van de dorpsbewoner. In wezen is dit een vorm van identiteitspolitiek, ook wel eens aangeduid als “eigen volk eerst”. Je gaat inspelen op de verschillen tussen mensen in plaats van dat je het gezamenlijk belang van alle inwoners benadrukt. In feite was er dus sprake van een schaamteloze exploitatie en het aanwakkeren van latente onlustgevoelens om daarmee een gunstig verkiezingsresultaat te bereiken.


Een gekochte (Pyrrhus)overwinning

Met een enorm dure publiciteitscampagne is het CDA er in geslaagd om de aandacht af te leiden van de bibliotheekkwestie en om prima te scoren. Deze aanpak werkt dus. De Russen doen niet anders, verdeeldheid aanwakkeren is hun primaire missie. Wie wind zaait, zal storm oogsten. Er is dus een prijs die je voor deze aanpak moet betalen. Er is “collateral damage”. Het aanblazen van tegenstellingen in plaats van het versterken van de cohesie in de samenleving is daarom onverantwoord.

Backfiring

We zitten in een wereld van polarisatie en het afnemen van de gemeenschapszin. De “Dikke Ik” regeert, en niet alleen in Den Haag. Solidariteit is een versleten begrip. In het CDA bolwerk Quick Boys zie je hoe men elkaar de tent uit vecht nadat de verbindende voorzitter is vertrokken. In de PvdA zien we dat de Nelly-vote alleen maar onheil heeft gebracht. De hele tent is ontploft. Het zou me niet verbazen als het Team Rijnsburg of Valkenburg van het CDA binnenkort ook voor zichzelf gaat beginnen. En het verbaast me ook helemaal niet dat de collegevorming is vastgelopen.


Tweede kans

Dat heeft alles te maken met de stammenstrijd en de “eigen volk eerst” gedachte waarmee ik dit stukje begon. Stammenstrijd impliceert gebrek aan vertrouwen. Wat we in Katwijk nodig hebben zijn bestuurders die in houding en in gedrag laten zien dat ze verbindend en inspirerend zijn. Ik heb al eerder gezegd dat het belangrijker is om met goede c.q. wijze mensen te werken, min of meer onafhankelijk van het feit aan welke partij ze contributie betalen. Met opportunisten die goed zijn in politiek correcte praatjes die vooral bedoeld zijn om het eigen- of het groepsbelang te bevorderen schieten we niks op. De informateur dacht het even snel te regelen zonder goed te rade te gaan buiten de eigen kring en zonder een moment van reflectie in te bouwen. Frank Koen gaat het nu overdoen. Wij wensen hem succes.

Jaap Haasnoot
KiesKatwijk

13 mei 2018

Een open bestuursstijl achter gesloten deuren


Ik adviseer iedereen om naar het feitelijke gedrag van politici te kijken en niet naar politiek correcte praatjes te luisteren die men verkoopt. Zo wordt er nu blijkbaar onder volledige radiostilte gewerkt aan een nieuw college dat als kenmerk een “open bestuursstijl” moet krijgen. Het is merkwaardig dat dit precies hetzelfde leidende principe is dat vier jaar geleden door informateur van Kesteren is ingebracht als fundament voor het huidige college. Is daar dan niets van terecht gekomen vraag ik mij af ? 


Het antwoord wordt in de eerste zin gegeven. Het is geheel afhankelijk van de persoon van de gezagsdrager. Als je kijkt naar de afgelopen vier jaar dan heeft er geen hecht team gezeten maar was er sprake van vier individuen met elk hun eigen bestuursstijl. De mislukkingen en de successen op het gebied van inhoudelijk beleid waren ook niet evenredig verdeeld over de wethouders. Voor mij is daarom belangrijker welke personen er straks worden uitverkoren dan aan welke partijen deze personen contributie betalen. 

Foto: © Ruis International Enterprises
Ik geef geen vijf cent voor de politiek correcte “open bestuursstijl” van het nieuwe college als ik zie dat slechts drie partijen (Durf, KiesKatwijk, PvdA) hun advies aan de informateur hebben gepubliceerd. En de kiezers hebben al weken niets gehoord van de partijen die in de achterkamertjes aan het bakkeleien zijn over een coalitieakkoord. Men voelt blijkbaar geen enkele verantwoordingsplicht aan de kiezer over wat men in de praktijk met hun stemmen gaat doen. Die houding voorspelt weinig goeds voor de toekomst.

En er moet wel wat veranderen als ik een recent voorbeeld van de huidige bestuursstijl mag noemen. De heer W. van der Plas heeft een boek geschreven over Katwijkers die op zee gebleven zijn. Een stukje geschiedenis dat poogt om een paar sporen vast te leggen van het verleden dat ons gevormd heeft. Een beetje vergelijkbaar met de Stolpersteine, verwijzingen naar iets dat niet vergeten mag worden.

De auteur heeft het verzoek gedaan om het nieuwe boek op het gemeentehuis te mogen presenteren aan den volke. Een regelfetisjist op het gemeentehuis wijst dat verzoek vervolgens af. Die persoon is in mijn ogen ongeschikt voor de publieke dienst en de organisatie heeft blijkbaar geen correctiemechanismen. Het bestuur van onze gemeente maakte daarna ook de verkeerde afweging en ging achter die ambtelijke afwijzing staan. Dit is symptomatisch en is een teken aan de wand.

Coalitieakkoorden kunnen van mij dus zo de prullenmand in. Mensen maken al dan niet het verschil.

Jaap Haasnoot

Social Icons


Featured Posts