1 december 2016

Cultuurrapport laat geen spaan heel van gemeentelijke organisatie Katwijk



KiesKatwijk krijgt helaas gelijk

Met als aanleiding de komst van een nieuwe burgemeester heeft KiesKatwijk tijdens de Algemene Beschouwingen een blik achterom geworpen op het Wienen-tijdperk. In die periode zijn er vele goede zaken tot stand gebracht, maar helaas moesten we ook constateren dat er minimaal 25 miljoen euro over de balk gesmeten is. De achtergrond daarvan hebben we het “big is beautiful syndroom” genoemd. Dat is een aandoening die veel voorkomt bij carrière-politici die last hebben van overmatige ambitie. Men wil het verschil maken en men wil Katwijk (lees: zichzelf) omhoog stoten in de vaart der volkeren.

Grappig genoeg is datzelfde verschijnsel ook waargenomen door de cultureel antropologen die recent een cultuurrapport over de gemeentelijke organisatie van Katwijk hebben gemaakt. Zij constateren (naast heel veel andere zaken) dat de organisatie c.q. de smaakmakers heen en weer pendelen tussen enerzijds de door ons waargenomen dikdoenerij en anderszins de meer calvinistische “doe maar gewoon, dan doe je gek genoeg” houding. De organisatie is “besmet” door die tendensen doordat het voorbeeldgedrag van de leiding is gekopieerd.

Een pagina uit het Cultuurrapport

Drie probleemclusters

In een brief aan de gemeenteraad noemt het college van B&W drie probleemclusters die er in het rapport uitspringen:

  1. Er is een onduidelijke visie over de hoofddoelstellingen van de gemeente. Een onheldere visie is erger dan helemaal geen visie. Gaat het om dienstverlening, en wat is dat dan, en voor wie ?  En wil/moet Katwijk daarin (waarin ?) de beste van Nederland worden ?  Of toch niet ?

  2. Peoplemanagement schijnt een onbekend fenomeen te zijn. Als de situatie onhoudbaar wordt dan worden er koppen gesneld. Dat wordt echter vervolgens verkocht als een promotie. Disfunctionerende mensen krijgen een klusje in het rommelhok van de organisatie waar ze geen kwaad kunnen en leuk mogen fröbelen.

  3. Zoals al uit het medewerkerstevredenheidsonderzoek (MTO) bleek levert dat geen veilige omgeving op voor medewerkers en grijpt iedereen terug op zijn eigen overlevingsmechanismen. Cultuur is immers een antwoord om te “overleven” in een specifieke omgeving. Die antwoorden zijn divers en dat leidt tot wat men “fragmentatie” noemt. Er is dus onvoldoende cohesie en gelijkgerichtheid in de organisatie. Dat is voor elke organisatie die succesvol wil zijn een enorm handicap.

Wie neemt verantwoordelijkheid voor het falen ?

Het cultuurrapport laat geen spaan heel van de gemeentelijke organisatie. En daarmee laten de onderzoekers ook weinig heel van het verantwoordelijke bestuur en het verantwoordelijke ambtelijk management. Ik ga dat hier verder (nog) niet uit de doeken doen. De lezer kan het rapport op de volgende link vinden en zijn eigen oordeel vellen: LINK

Faalkosten

We moeten dus helaas constateren dat in het W-tijdperk niet alleen heel veel geld ondoelmatig besteed is. We zitten daarnaast als erfenis met een organisatie die aan alle kanten rammelt. Een combinatie van grove onkunde en enorme desinteresse moet hiervan de oorzaak zijn. We moeten op grond van het rapport helaas concluderen dat de organisatie ziek is. Waar weinig over gezegd wordt is dat dit disfunctioneren niet alleen leidt tot een suboptimale output maar ook tot enorme (faal)kosten. Dat betreft niet alleen euro’s maar het kan niet anders dan dat ook medewerkers ernstig te lijden hebben van deze situatie. Dat is onaanvaardbaar. 


De mantel der liefde

Het is duidelijk dat er heel veel medewerkers in de organisatie zitten die prima werk afleveren. Ook zij zijn de dupe van het disfunctioneren van bestuur en management op dit dossier. Het kan niet anders dan dat veel kwalitatief uitstekende mensen de gemeente inmiddels ontvlucht zijn omdat de werkomstandigheden niet optimaal waren. Kortom aan individuele mensen en aan de Katwijkse gemeenschap is enorm veel materiële en immateriële schade gedaan. Dat is precies de reden dat KiesKatwijk hier geen blad voor de mond neemt. Zaken bagatelliseren, goedpraten en niet benoemen is deel van het ziekteproces zoals dat in het cultuurrapport wordt benoemd. Daar zijn wij niet van.

Ziende blind, en horende doof

KiesKatwijk heeft vanaf dag 1 in deze collegeperiode gestreden voor het serieus nemen van de organisatieproblemen. Dit leverde slechts vijandschap in de top van de ambtelijke organisatie, wegwuifgedrag en het onthouden van informatie vanuit het college, en desinteresse en ontkenning vanuit de gemeenteraad op. Een belangrijk symptoom van de onkunde en het gebrek aan oordeelsvermogen in het bestuur en in de organisatie is de jarenlange steun voor het “Lean-project”. Het cultuurrapport laat er weinig van heel. Hoe kan het dat blijkbaar alleen KiesKatwijk deze problemen gezien heeft ?

Onderstaande motie van KiesKatwijk werd recent nog door werkelijk iedereen op het gemeentehuis weggeblazen.

Ook de politiek heeft boter op het hoofd


Bestuurlijke crisis onnodig

KiesKatwijk heeft na lezing van het cultuurrapport eerst maar eens een aantal vragen aan het College van B&W gesteld. Uit de beantwoording zal blijken of het college  nog steeds onderdeel van het probleem vormt. We mogen blij zijn dat de verantwoordelijke wethouder voor dit dossier en de verantwoordelijke burgemeester inmiddels al zijn opgestapt. Op die manier wordt hopelijk een bestuurlijke crisis vermeden.

De kosten van het leanproject

Een globale calculatie m.b.t. de kosten van het project “Lean” binnen het gemeentelijk apparaat (420,4 Fte) leidt tot een jaarlijks bedrag van minimaal 3 miljoen euro. Aannamen in de berekening zijn dat er per Fte gedurende 40 weken per jaar 4 uur per week besteed wordt aan het project “Lean”. De berekende 3 miljoen euro per jaar staat gelijk aan een formatie van 44,8 tot 48,4 Fte die uitsluitend aan “Lean” wordt besteed. Grappig genoeg is dit precies de omvang van de 50 Fte bezuiniging die “Lean” zou moeten opleveren.

De bovenstaande berekening is nog conservatief ingeschat omdat niet het aantal Fte is meegenomen dat zich fulltime met ondersteuning van het project bezighoudt.  Ook is er geen rekening gehouden met deeltijdwerk en hebben we dus voor het aantal personen aangenomen dat iedereen fulltime werkt. Bovendien hebben we het hier uitsluitend over de kosten van uren van het eigen personeel. Er is dus alle reden om te veronderstellen dat de werkelijke kosten van “Lean” veel hoger zijn dan 3 miljoen euro per jaar.

En zoals René Slootweg van Gemeentebelangen, die een fervent verdediger van “Lean” is, me laatst nog uitlegde, dit zijn permanente kosten want “Lean” is a way of life en geen eenmalige operatie. Hij vond dat een prima idee, net als collega Dirk Remmelzwaal van de SGP trouwens. Die legde mij onlangs uit dat ik het hele leanconcept niet gesnapt had. Het mooie van Lean was namelijk dat dit wondermiddel voor een adequate cultuur zou gaan zorgen. Helaas moeten we nu constateren dat dit medicijn blijkbaar erger was dan de kwaal, of dat het misschien zelfs als een symptoom van de onderliggende kwaal moet worden gezien.


KiesKatwijk heeft de volgende vragen gesteld aan B&W

  1. Kunt u zich vinden in bovenstaande calculatie ?

  2. Zo nee, kunt u dan een alternatieve berekening maken en laten zien hoe u aan een ander bedrag komt ?

  3. Kunt u aannemelijk maken dat deze kosten worden terugverdiend ? Anders gezegd, levert het project voldoende rendement op ?

  4. Hoeveel jaren is het project “Lean” reeds operationeel ? Is er een datum voorzien wanneer het project afgerond is ?

  5. Hoeveel Fte wordt er door ondersteunende medewerkers (overhead) op “Lean” ingezet ?

  6. Is het u bekend dat in de vakliteratuur algemeen de directe koppeling van bezuinigingsdoelen met procesverbetering als een beginnersfout wordt gezien ?

  7. Is het u bekend dat “Lean” vooral toepassing kent bij organisaties met routinematige standaard processen en producten ? Hebt u zich gerealiseerd dat voor de onderdelen die gekenmerkt worden door kennisintensieve dienstverlening, met grotendeels unieke of maatwerk uitkomsten, de “Lean-benadering” minder geschikt is ?

  8. Hebt u zich gerealiseerd dat stopzetten van het project “Lean” per direct een bezuiniging van 45 tot 50 Fte zal opleveren ?

  9. Hoe schat u de kosten/baten verhouding van “Lean” in termen van motivatie en loyaliteit naar de organisatie toe in ?

  10. In uw brief spreekt u over het “elkaar onvoldoende aanspreken”. Is dat een eufemisme voor het in onvoldoende mate uitoefenen van leidinggevende taken in de organisatie ?

  11. In uw brief spreekt u over “behoefte aan duidelijkheid”. Bent u bereid te erkennen dat de doelstelling om de “beste dienstverlener van Nederland” te worden nauwelijks realistisch te noemen is gezien het beeld dat het cultuurrapport laat zien ?

  12.  U spreekt in uw brief over “fragmentatie op meerdere vlakken”. Alhoewel niet glashelder verwoord klinkt dit toch tamelijk ernstig en geeft het de indruk dat deze situatie al gedurende langere tijd moet hebben bestaan. Is deze indruk naar uw inschatting een juiste ?

  13. Vindt u het verstandig om een voorgenomen zeer complexe operatie, als het tegelijkertijd realiseren van een interne verbouwing, een interne verhuizing en het introduceren van een totaal andere werkwijze (het “nieuwe werken”), door te zetten zolang de oorzakelijke factoren van het disfunctioneren van de organisatie niet zijn weggenomen ?


Eerdere vragen van KiesKatwijk

In juni van dit jaar hebben we al vragen gesteld over het in onze ogen onzinnige “Lean project”. We werden toen nog met een kluitje in het riet gestuurd en men weigerde ons op dat moment inzicht te geven in de kosten van Lean. Onthouden van informatie is natuurlijk een doodzonde maar we hebben dat laten lopen. Je wilt de zaak niet steeds op de spits drijven en we wisten dat de wal het schip zou gaan keren. Dat is nu gebeurd. 

Brevet van onvermogen d.d. 26 mei 2016



23 november 2016

Huh ? Omgekeerd inzamelen ?



KiesKatwijk is geen applausmachine

In de gemeente Katwijk zijn de afgelopen maanden enkele grote beslissingen genomen, zoals de locatiekeuze van de nieuwe bibliotheek en de verhoogde budgettoekenning t.b.v. het Andreasplein. Bij deze kwesties kon Kies Katwijk niets anders doen dan tegenstemmen, o.a. omdat de voorgestelde keuzes niet passen bij de Nieuwe Soberheid waar wij voor staan. Er wordt gewoon veel te veel geld uitgegeven in relatie tot wat we er voor terugkrijgen. Als het goedkoper kan voor een aanvaardbare kwaliteit dan moet dat, want het is niet ons eigen geld. Wij zijn voor vooruitgang maar we zijn geen applausmachine voor het college. Die rol wordt door anderen al met verve uitgevoerd.

KiesKatwijk geen antipartij

De afgelopen periode is door de concurrentie wel eens geopperd dat KiesKatwijk overal tegen is. Dit is onjuist aangezien we alleen maar kritisch zijn over beleidsvoorstellen en daar vraagtekens  bij zetten als zaken naar onze eerlijke mening niet in orde zijn. Wat te denken van het waanzinnige idee om een overkapping te maken tussen de nieuwbouw en oudbouw van ons gemeentehuis ? Dat bedenk je toch niet als je over voldoende gezond verstand beschikt ? Het is vanzelfsprekend dat dit soort kwesties de meeste aandacht krijgen. Bij de genoemde onderwerpen ging het bovendien over heel erg veel geld. Echter over het geheel genomen staat KiesKatwijk voor pakweg 90% achter de voorstellen van het college. We zijn dus geen antipartij. Recent hebben we ons nog zeer enthousiast uitgelaten over een voorstel om de bevolking te vragen om tijdelijke gebruiksmogelijkheden voor het gebied Duinvallei te bedenken en deze ook praktisch in projectvorm te gaan realiseren. Qua proces is dat heel innovatief en we zijn heel benieuwd wat dit gaat opleveren.


Omgekeerd inzamelen

Een groot deel van het gemeentelijke beleid gaat over uitvoeringszaken die politiek niet zo gevoelig zijn. Maar  bij bijna alles zijn er wel vaak consequenties voor de inwoners. Dat geldt ook voor een nieuwe inzamelingsmethode voor het huisvuil. Dat heet omgekeerd inzamelen.

De gemeente Katwijk schrijft het over het omgekeerd afval inzamelen: ‘’ Met deze methode worden de waardevolle en herbruikbare materialen zoals papier, plastic en GFT aan of dicht bij huis opgehaald. De inwoners scheiden dus het afval zelf (bronscheiding). Het restafval dat dan nog overblijft, wordt naar een restafvalcontainer op afstand gebracht. Door een prijs te koppelen aan de keren dat de restafvalcontainer wordt gebruikt, hebben inwoners invloed op de hoogte van hun afvalstoffenheffing’’ (Gemeente Katwijk, 2016).

Scheiden bij de bron

Kies Katwijk steunt dit voorstel, aangezien wij de voordelen van het omgekeerd afval scheiden erkennen en we het verhogen van de aandacht voor duurzaamheid onder de burgers belangrijk vinden. Door de nieuwe inzamelingsmethode zal er waarschijnlijk 75% meer afval gescheiden worden aangeleverd door burgers. Op dit moment wordt er door de gemeente Katwijk onderzoek gedaan onder 1000 burgers hoe er invulling gegeven moet worden aan dit nieuwe beleid. Ook dit gegeven wordt toegejuicht door KiesKatwijk, aangezien wij maatschappelijk draagvlak belangrijk vinden. 


Geloofwaardigheid

Dit draagvlak miste de afgelopen tijd bij de locatiekeuze van de nieuwe bibliotheek, waar het college van B&W geen oog had voor wat de burger feitelijk wilde. Daarnaast is beleid baseren op gedegen onderzoek noodzakelijk volgens KiesKatwijk. Zo is het belachelijk dat het college een beleid voor poepstroken (sic) baseerde op een onderzoek met maar 26 respondenten. En ook bij de stiekeme liquidatie van het Gemeenschapshuis in de Hoornes heeft men raar geschutterd met een enquête. Dat gesjoemel is schadelijk voor het geloof in de politiek en in de democratie. En dan hebben we het nog niet over zogenaamde “onderzoeken” over de vermeende schadelijke effecten van windmolens op het toerisme.

Twee dingen

KiesKatwijk wil voordat de onderzoeksresultaten over omgekeerd inzamelen bekend zijn al twee punten onder de aandacht brengen. Het eerste en grootste aandachtspunt is dat een bepaalde groep burgers noodzakelijkerwijs meer dan de gemiddelde hoeveelheid afval produceren, bijvoorbeeld door het gebruik van incontinentiemateriaal. Deze burgers zouden naast de torenhoge zorgkosten ook meer geld kwijt zijn doordat ze meer restafvalheffing moeten betalen. In de gemeente Lisse wordt tegen de burgers die met  dit probleem zitten gezegd dat ze bij de huisarts een verklaring kunnen krijgen om enkele keren gratis hun afval weg te gooien. Deze vorm van maatwerk kost de huisartsen veel tijd en enkele huisartsen in deze gemeente zijn reeds in conflict met de gemeente over deze kwestie. Dit komt door de huidige hoge werkdruk,waardoor de huisartsen geen tijd hebben voor het tekenen van honderden verklaringen (Persoonlijke communicatie, 2016). Dit is een aandachtspunt dat zeker in ogenschouw moet worden genomen.

Het tweede aandachtspunt is dat de praktijk leert dat er op sommige plekken geen centrale (ondergrondse) verzamelpunten mogelijk zijn voor restafval. Hierdoor krijgen burgers naast een aparte afvalbak voor plastic/blik, papier en gft ook nog eens een afvalbak voor restafval. De burgers die over een ruime tuin beschikken kunnen deze afvalbakken wel kwijt, maar door mensen die spreekwoordelijk 3-hoog-achter wonen zullen de nieuwe aparte afvalbakken als belastend worden beschouwd. 


Roept u maar

Zoals eerder gesteld staat KiesKatwijk in principe positief tegenover de nieuwe afvalinzamelingsmethode, maar blijven we constructief kritisch over de invulling hiervan. De reden hiervan is dat uiteindelijk de precieze vormgeving van het nieuwe beleid de effectiviteit van het omgekeerd afval inzamelen zal bepalen. Mocht u voor ons een goede tip hebben of een idee dan houden we ons aanbevolen want we denken er nog over door.

Jacco van Duijn


14 november 2016

25 miljoen euro over de balk



KiesKatwijk heeft bij de begrotingsbehandeling een terugblik gepleegd op de afgelopen jaren en daarbij hebben we de term het “Wienen-tijdperk” gebruikt. Die aanduiding ligt voor de hand want de vorige burgemeester heeft het beleid behoorlijk gedomineerd. Volgend jaar krijgen we een nieuwe burgemeester en het is verstandig om te leren van de dingen uit het verleden die beter kunnen. We hebben vastgesteld dat er in deze periode 25 miljoen euro verbrast is. Hierover kregen we vragen en dus lichten we dat standpunt hier toe.





KiesKatwijk is van de Nieuwe Soberheid, we willen dat bestuurders met het geld van de overheid omgaan alsof het hun eigen centjes zijn. En daarbij veronderstellen wij dat bestuurders geen mensen zijn met een gat in hun hand. Dat is ons een beetje tegengevallen toen we wat beter keken naar het uitgavenpatroon in het Wienen-tijdperk. En natuurlijk, elk dubbeltje dat in de gemeente wordt uitgegeven is ooit goedgekeurd door de gemeenteraad. Dus de combinatie van bestuurders met een gat in hun hand en een gemeenteraad die bestaat uit jaknikkers kan problemen opleveren.


In dat verband hebben we eens gekeken naar de strategische reserves van de gemeente, zeg maar de spaarpot. De gemeente Katwijk had vroeger aandelen in Nuon. Die zijn verkocht aan een buitenlandse firma en dat leverde meer dan 100 miljoen euro op. Vanaf 2010 tot 2015 is daar al meer dan 70 miljoen euro van opgemaakt. Hieronder ziet u het officiële lijstje van zaken waaraan dat bedrag besteed is.

Tabel 1

Ongeveer de helft van het bedrag hebben we destijds aan Holland Rijnland (Regionaal Investeringsfonds) gegeven, een koepelorganisatie van een aantal gemeenten in de Regio. Daarmee wordt een deel van de Rijnlandroute en van het HOV (hoogwaardig openbaar vervoer) gefinancierd en verder nog projecten waar wij in Katwijk niets aan hebben zoals de Duinpolderweg. Het nut en de noodzaak van die weg wordt alom betwijfeld, gek genoeg betaalt de Katwijker hier veel meer aan dan de mensen in de Bollenstreek waarvoor die weg bedoeld is. Katwijk betaalt in dit fonds 33% meer per inwoner dan het gemiddelde in de regio en krijgt er bovendien het minste voor terug. Afhankelijk van hoe je de berekening maakt gooit Katwijk alleen op de eerste post van tabel 1 (zie boven) al een bedrag van tussen de 15 en 22 miljoen euro over de balk. 

Voor alle duidelijkheid, ik zeg niet dat de heer Wienen dit bedrag verkwist heeft. Hij heeft het wel bedacht, maar de gemeenteraad heeft in meerderheid ja geknikt.

De tweede post in de tabel is ook een hele grote. Dat bedrag is gebruikt om de verliezen op de grondexploitaties te dekken. Door de crisis werd alle grond die de gemeente in eigendom heeft dramatisch veel minder waard. In heel Nederland zijn daarmee miljarden vervlogen, in Katwijk enkele tientallen miljoenen euro’s. Dat bedrag laat ik echter buiten beschouwing t.b.v. het lijstje van verkwist overheidsgeld. In de gemeenteraad heeft KiesKatwijk de stelling verkondigd dit enorme bedrag onder de categorie “natuurrampen” te willen scharen. 

Ook de miljoenen die in het Havendrama zijn verdwenen, doordat de besturing van de organisatie niet deugt, laten we hier buiten beschouwing.
Het is trouwens wel vreemd dat de oppositie voor dat laatste bedrijfsongeval een motie van wantrouwen uit de kast trok terwijl het merendeel van de gemeenteraad, waaronder leden van diezelfde oppositie, verantwoordelijk is voor een slechte besteding van een veel groter bedrag. 

Naast het RIF zien we in tabel 1 ook nog dat er voor de aankoop van Hotel Riche 3 miljoen uit de spaarpot getrokken is en daarnaast nog 5,7 miljoen voor een zwembad dat overigens in totaal tussen de 16 en 17 miljoen euro gaat kosten. De uitgaven voor Holland Rijnland en voor hotel Riche stammen uit de vorige collegeperiode. Het zwembad komt ook uit die periode maar het uiteindelijke besluit is recent genomen. KiesKatwijk heeft nog gepleit voor een “doos in de wei”, een veel goedkoper zwembad in b.v. de Mient Kooltuin of op de plek van Waterbos in Valkenburg. Het proces was echter te ver gevorderd en niemand wilde nog terug. Daarna heeft KiesKatwijk het verzet gestaakt.

Als we de miljoenen die teveel zijn uitgegeven op het investeringsfonds van Holland Rijnland, hotel Riche en het zwembad optellen dan is 25 miljoen euro nog voorzichtig geschat. Hieronder ziet u hoe het toekomstig verloop van de gemeentelijke spaarpot gedacht is. Aan het einde resulteert er nog maar 6,3 miljoen van de 108 miljoen die er oorspronkelijk in de Nuon-pot zat.

Tabel 2

KiesKatwijk voorziet dat we tekort gaan komen als er in de toekomst bijbetaald moet worden aan een ondertunneling van de provinciale N206. Daarom hebben we gepleit om die 6,3 miljoen aan het tunnelbudget toe te voegen. Geen enkele fractie in de gemeenteraad steunde ons. Het college van B&W voorziet ook financiële problemen want zonder dat men de gemeenteraad daarover geraadpleegd heeft is het gemeenschapshuis in de Hoornes (674.000 euro) maar alvast geschrapt.

We zien in tabel 2 ook de 10,9 miljoen euro die gereserveerd was voor een Cultuurhuis. Zoals bekend gebruiken we die titel niet meer. Het project heet nu een “bibliotheek met een zaaltje”, maar het bedrag is niet gewijzigd. KiesKatwijk heeft gezegd dat we het om allerlei redenen verstandig vinden om een forse investering te plegen voor zo’n centrale bibliotheek binnen een multifunctioneel concept. 

Dat wil niet zeggen dat we voorstander zijn van het gebruikelijke Olie B. Bommel beleid (“geld speelt geen rol”), waarvan we hierboven een paar voorbeelden hebben laten zien. Dus die 11 miljoen euro hoeft voor ons niet op.

De pogingen die we gezien hebben om al vooraf dit bedrag op te hogen, b.v. met de verkoop van het gebouw van de muziekschool hebben ons een beetje kopschuw gemaakt. Daar kwam nog bij dat er van de gemeenteraad een groen licht werd gevraagd terwijl de kosten en allerlei consequenties en risico’s nog volkomen onduidelijk zijn. We herkenden hierin het overbekende patroon van een portefeuillehouder met een gat in zijn hand en een gemeenteraad die meestal bij voorbaat in de ja-knik-stand staat. Gelukkig zijn er een paar voorwaarden gesteld aan de uitgave van dit miljoenenbedrag maar het gevaar is nog niet geweken.

Noordzeepassage (foto: ChristenUnie Katwijk)

Een combinatie van een weinig kritische houding van de gemeenteraad met allerlei vormen van emotiepolitiek is een gevaarlijke cocktail. De belangstelling van een aantal fracties voor zaken als hondenbelasting en hondenpoep zou je ook wensen voor kwesties waarbij vele miljoenen aan belastinggeld betrokken zijn. Het was zeer teleurstellend dat KiesKatwijk de enige fractie was die aandacht besteedde aan het veel te hoge aankoopbedrag van de Noordzeepassage. Er waren wel een paar tegenstanders van de aankoop maar alleen KiesKatwijk zette vraagtekens bij het exorbitant veel te hoge bedrag van 7 miljoen euro. 

Nu we de bodem van de schatkist in zicht hebben komen daar problemen van. We hebben het gemeenschapshuis in de Hoornes hierdoor al moeten inleveren. En daar zal het niet bij blijven als we de tering niet naar de nering zetten.



10 november 2016

Algemene Beschouwing 2016




De rode lijn in deze algemene beschouwingen is de volgende:

We sluiten het Wienen tijdperk af en zitten op dit moment en met deze begroting op de overgang naar een nieuw tijdperk met nieuwe kansen. KiesKatwijk kijkt eerst naar het recente verleden en geeft vervolgens een voorzet voor een accentverschuiving in het beleid. 

Ons motto is dat van de Commissaris van de Koning in Zuid Holland zoals op 10 november uitgesproken bij het Festival van de Toekomst: "Groot denken i.c.m. respect voor de menselijke maat".  


Het is jammer dat de provincie zelf wat dit betreft nog veel moet leren. Lees meer hierover verderop in dit stuk. 

De indeling van onze algemene beschouwing is als volgt
  • Eerst dus een terugblik op de achter ons liggende periode met de volgende invalshoeken:
- Bestuursstijl
- Praktische en financiële gevolgen
- Gevolgen voor de kloof tussen kiezers en gekozenen

  • Vervolgens geven we aan wat er volgens KiesKatwijk anders zou moeten:
- Werken aan vertrouwen
- Rationeel beleid voeren i.p.v. emotiepolitiek
- Een nieuwe strategische visie ontwikkelen
- Ander economisch beleid
- Andere ruimtelijke visie en ander economisch beleid voor het komende tijdperk vastleggen in een vernieuwde Strategisch Visie (BSV)
- Onderzoek naar financiële positie gemeente Katwijk i.v.m.  waarschuwingssignalen

Het Wienen tijdperk

Het komende begrotingsjaar zal een nieuwe burgemeester zijn of haar entree maken in de gemeente Katwijk. Normaal gesproken zou dat niet al teveel impact moeten hebben op het beleid of op de koers die een gemeente volgt. In Katwijk was dat echter anders. De burgemeester vormde op beleidsinhoudelijk terrein een te dominante factor.

Bestuursstijl

Dat kon natuurlijk alleen maar succesvol zijn omdat anderen dat hebben toegelaten of omdat er onvoldoende tegengas is gegeven. De observatie van KiesKatwijk bij haar oprichting was dat “de oude politiek” destijds onvoldoende in staat bleek om een vuist te maken tegen beroepsbestuurders. En een democratie zonder echte tegenmacht is een schijndemocratie.

We zagen een stijl van besturen die gebruik maakte van alle trucs en tricks om de volksvertegenwoordiging in het gareel en op de achterbank te houden. En soms wilde de gemeenteraad dat zelf ook heel erg graag. Onder het aanroepen van allerlei clichés en doorzichtige drogredenen liet men zich recent nog bij het integratieprogramma opgelucht van het podium verwijderen. En dat terwijl het een van de belangrijkste opgaven wordt van het komende decennium en er een enorm afbreukrisico is. In onze nota “Gelijke monniken, gelijke kappen” gaan we daar nader op in en leggen we een beleidslijn neer.

Illustratief voor de autocratische bestuursstijl is dat beroepsbestuurders buiten het zicht van democratisch gekozen organen op regionaal niveau afspraken maakten en deals sloten. Vervolgens gingen de gekozen volksvertegenwoordigers door de pomp. Daar kwamen hele gekke resultaten uit, zoals dat Katwijkse inwoners financieel het meeste bijdragen aan de Duinpolderweg in de Bollenstreek. 

En ook de gang van zaken rond het Vliegkamp Valkenburg was natuurlijk geen manifestatie van de Katwijkse volkswil. De verklaring voor de onderliggende bestuurlijke houding is al eens door de vorige burgemeester zelf gegeven: “Alles is psychologie”. Ik heb er zelf wel eens het etiket “ambitieverslaving” op geplakt.


Praktische en financiële gevolgen van het Wienen tijdperk

De vraag is wat de consequenties zijn van een decennium lang op zo’n manier politiek bedrijven. Ten eerste krijgen we te maken met de praktische en financiële gevolgen.

Social Icons


Featured Posts